Bajka o małym cieniu, który bał się ciemności

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał chłopiec o imieniu Olek. Każdego wieczoru, gdy mama gasiła światło, w jego pokoju pojawiał się mały, szary cień. Olek bał się go ogromnie – wydawało mu się, że cień rośnie, zmienia kształt i zaraz zrobi coś strasznego.

Pewnego wieczoru, gdy Olek leżał pod kołdrą z mocno zamkniętymi oczami, usłyszał cichutki szept: „Nie bój się, proszę. Ja też się boję.” Olek otworzył jedno oko i zobaczył, że cień drży i kurczy się w kącie. „Czego ty się boisz?” – zapytał zdziwiony chłopiec.

„Boję się, że mnie przegonisz” – odpowiedział cień, który nazywał się Ciemek. „Każdej nocy zamykasz oczy i udajesz, że mnie nie ma. A ja naprawdę chcę być twoim przyjacielem.” Olek usiadł na łóżku i przyjrzał się Ciemkowi. Był mały, miękki i wyglądał jak kawałek pluszowego kocyka.

„Skoro jesteś cieniem, to dlaczego się boisz?” – spytał Olek. „Bo wszyscy myślą, że cienie są straszne” – westchnął Ciemek. „Ale ja tylko lubię być blisko ciebie i patrzeć, jak zasypiasz. To takie spokojne.” Olek zastanowił się chwilę i zapytał: „A co robisz, gdy ja śpię?”

„Opowiadam historie o gwiazdach” – szepnął Ciemek. „Każda gwiazda ma swój własny cień, który tańczy po niebie. Gdy ty śpisz, ja pokazuję twojemu snu, jak wygląda księżyc z drugiej strony.” Olek uśmiechnął się i zaprosił Ciemka, żeby usiadł obok na poduszce.

Od tej nocy Olek nie zamykał już oczu ze strachu. Zamiast tego otwierał je szeroko i patrzył, jak Ciemek rysuje na ścianie cienie drzew, ptaków i zamków. Ciemek nauczył go, że ciemność to nie wróg, a tajemniczy przyjaciel, który przychodzi, by pomóc zasnąć.

Kiedy mama wchodziła do pokoju, widziała Olka spokojnie śpiącego z uśmiechem na twarzy. A w kącie, tuż przy łóżku, leżał mały, szary cień – już nie drżący, ale ciepły i bezpieczny. Olek wiedział, że każdej nocy Ciemek będzie przy nim, by strzec jego snu.

Teraz, gdy gasną światła, Olek mówi cicho: „Dobranoc, Ciemku.” A cień odpowiada szeptem: „Śpij spokojnie, przyjacielu.” I obaj zasypiają, otuleni ciszą i gwiazdami, które świecą dla nich obu.