Stefan Statek i Gwiazdy na Fali

— Bajka do czytania —

Nad błękitnym morzem, w małym porcie, mieszkał mały statek wycieczkowy o imieniu Stefan. Miał niebieski kadłub, biały pokład i wesoły komin, który puszczał okrągłe, białe obłoczki.

Codziennie Stefan wypływał w rejs z grupą pasażerów – małych fok, mew i delfinów. Wszyscy machali mu na pożegnanie, a on radośnie trąbił: „Tu-tu-tu!”. Po południu zawsze wracał do portu, gotowy na nowe przygody.

Pewnego słonecznego dnia Stefan odpłynął nieco dalej niż zwykle. Nagle usłyszał cichutki płacz. To była mała, złota rybka o imieniu Klaudia. „Zgubiłam się! Nie wiem, jak wrócić do mojej rafy” – szlochała.

Stefan natychmiast zatrzymał silniki. „Nie martw się, Klaudio! Zabiorę cię na pokład i pomogę znaleźć twój dom” – powiedział ciepło. Rybka wskoczyła na dziób statku i usiadła obok kotwicy.

Płynęli przez fale, które delikatnie kołysały statkiem. Po drodze spotkali stado wesołych delfinów, które pokazały im najkrótszą drogę. „Skaczcie za nami!” – wołały. Stefan trąbił w podziękowaniu.

W końcu dotarli do pięknej, kolorowej rafy koralowej. Klaudia z radością wskoczyła do wody. „Dziękuję, Stefanie! Jesteś najlepszym statkiem pod słońcem!” – zawołała, machając płetwą. Stefan uśmiechnął się szeroko.

Powoli zrobiło się ciemno. Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Stefan zawrócił do portu, a po drodze gwiazdy odbijały się w jego gładkiej, niebieskiej powierzchni. W porcie czekała już na niego ciepła latarnia morska.

Stefan zacumował przy pomoście, zgasił światła i westchnął cichutko. „Dobranoc, mała rybko” – szepnął do siebie. Fale ukołysały go do snu, a gwiazdy świeciły mu nad głową jak małe lampki. I tak zasnął smacznie, śniąc o kolejnych podróżach.

I ty, maleństwie, połóż się teraz wygodnie. Zamknij oczy, a gwiazdy będą czuwać nad twoim snem, tak jak czuwały nad Stefanem. Dobranoc, śpij spokojnie.