Bajka o małym spychaczu, który ułożył gwiazdy do snu

— Bajka do czytania —

Mały spychacz Reksio mieszkał na placu budowy. Całymi dniami przesuwał kupki piasku i układał kamyki w równiutkie rządki.

Kiedy słońce zachodziło, a na niebie pojawiały się pierwsze gwiazdy, Reksio dostawał senność. Jego gąsienice robiły się ciężkie, a silnik cichutko pomrukiwał.

Pewnego wieczoru przyjechała do niego koparka Franio. Była bardzo zmartwiona. – Reksiu, mam tyle pracy! Muszę ułożyć wszystkie gwiazdy na niebie, a jestem już taka zmęczona – powiedziała Franio, przecierając oczy łyżką.

Reksio spojrzał w górę. Na niebie iskrzyły się setki maleńkich drobinek światła. – A mogę ci pomóc? – zapytał cichutko. Franio uśmiechnęła się. – Jesteś za mały na takie duże gwiazdy – westchnęła.

Ale Reksio nie poddawał się. Zaczął delikatnie pchać swoim lemieszem najdrobniejsze gwiazdki, które spadły na ziemię. Układał je w małe gromadki, a potem w rządki – tak jak uczył się na placu budowy.

Franio patrzyła zdumiona. Okazało się, że to właśnie te maleńkie gwiazdki najbardziej potrzebowały pomocy. Reksio ułożył je wesoło na niebie, jedna za drugą, tworząc błyszczącą ścieżkę.

– Dziękuję, Reksiu – szepnęła Franio. – Nawet mały spychacz może zrobić coś wielkiego, jeśli tylko bardzo chce.

Reksio poczuł się szczęśliwy. Jego gąsienice zrobiły się jeszcze cięższe, a silnik zamruczał sennie. Położył się wygodnie na miękkiej ziemi, a nad nim gwiazdy migotały spokojnie, ułożone przez niego do snu.