Bajka o składaniu koca

— Bajka do czytania —

Mały miś Tuliś uwielbiał swój miękki, niebieski koc. Każdego wieczoru kładł go na łóżku, a rano próbował złożyć w małą kostkę. Ale koc zawsze mu uciekał – rozkładał się na wszystkie strony.

Tuliś chwycił za róg koca i pociągnął. Koc zrobił się w długi wąż. Potem złapał za drugi róg – koc zamienił się w górę. – Och, jak to złożyć? – westchnął Tuliś. Koc wyglądał jak wielka chmura.

Podeszła mama Misia. – Widzę, że masz kłopot – powiedziała ciepło. – Składanie koca to jak zabawa w chowanego. Najpierw znajdźmy wszystkie rogi. Tuliś odszukał cztery rogi i położył je jeden na drugim.

– Teraz złóż go na pół – powiedziała mama. Tuliś złożył koc, ale był jeszcze za duży. – Jeszcze raz na pół! – zawołał radośnie. Koc zrobił się mniejszy, ale wciąż nie chciał być kostką.

– A może zrobimy z niego roladę? – zaproponowała mama. Tuliś zaczął zwijać koc w rulon. Najpierw powoli, potem szybciej. Koc stał się grubym wałkiem. – Świetnie! – pochwaliła go mama.

– Teraz złóż roladę na trzy części – powiedziała mama. Tuliś ostrożnie złożył rulon. Nagle koc zamienił się w małą, równą kostkę. – Udało się! – krzyknął Tuliś i przytulił kostkę do siebie.

Mama pogłaskała go po głowie. – Widzisz, wystarczy trochę cierpliwości i uśmiechu. Każda czynność może być fajną zabawą. Tuliś poczuł dumę i włożył kostkę na półkę.

Wieczorem, gdy przyszła pora spać, Tuliś wyjął koc z półki. Był miękki i pachniał domem. Rozłożył go na łóżku i położył się pod nim. – Dobranoc, kocyku – szepnął i zamknął oczy. Gwiazdy na niebie mrugały mu do snu.