Bajka o serze żółtym

— Bajka do czytania —

W wielkiej, białej lodówce mieszkał mały kawałek sera żółtego. Miał na imię Jędruś i był okrągły jak słoneczko, a na jego żółtych bokach widać było małe dziurki. Każdego dnia patrzył, jak inne produkty opuszczają lodówkę. Mleko, masło, a nawet dżem truskawkowy – wszystkie już gdzieś poszły. A Jędruś wciąż leżał na swojej półce, obok kostki masła i kartonu mleka.

Pewnego dnia, gdy drzwi lodówki otworzyły się szeroko, usłyszał głos mamy: 'Wyjmij ten ser żółty, zrobimy pyszne kanapki'. Jędruś aż podskoczył z radości na swojej półce. 'Wreszcie! Będę zjedzony!' – pomyślał. Mała rączka Zosi wzięła go delikatnie i położyła na talerzu.

Ale gdy zobaczył błyszczący nóż, trochę się przestraszył. 'Czy to zaboli?' – zapytał cichutko, drżąc lekko. Dziewczynka, która miała na imię Zosia, spojrzała na niego ciepło i powiedziała: 'Nie bój się, serku. Będziesz pyszny na mojej kanapce z pomidorem. A ja cię potem zjem i będziesz mieszkał w moim brzuszku – tam jest ciepło, miękko i bezpiecznie. Będziesz moim przyjacielem.'

Jędruś nigdy nie słyszał o mieszkaniu w brzuszku. Zaintrygowany dał się pokroić. Nóż był ostry, ale Jędruś prawie nie czuł bólu. Znalazł się na chlebie, a na nim położył się cienki plaster pomidora. Było mu wygodnie i pachnąco.

Zosia zjadła kanapkę ze smakiem. Jędruś poczuł, jak wpada do ciemnego, ale przyjemnego tunelu. Potem znalazł się w brzuszku, gdzie było rzeczywiście ciepło, miękko i cicho. Poznał tam inne jedzonka, które już tam mieszkały: kawałek chleba, pomidora i odrobinę masła. Wszyscy byli przyjaźni.

Wieczorem, gdy Zosia włożyła swoją piżamkę w gwiazdki i położyła się do łóżka, Jędruś usłyszał jej bicie serca. 'To twoje serce?' – zapytał. 'Tak' – odpowiedział brzuszek – 'i ono cię ogrzewa. Teraz jesteś częścią Zosi.' Jędruś poczuł się spokojny, bezpieczny i bardzo ważny.

Nad łóżkiem Zosi zapaliła się lampka w kształcie księżyca i gwiazd. Pokój wypełniła miła cisza. Jędruś uśmiechnął się i zamknął oczy. Był szczęśliwy, że mógł stać się częścią małej Zosi, która tak go polubiła.

Na niebie za oknem migotały prawdziwe gwiazdy. W brzuszku Zosi panował spokój i harmonia. 'Dobranoc, serku Jędrusiu' – szepnęła cichutko Zosia. 'Dobranoc, kochana Zosiu' – odpowiedział Jędruś w myślach i zapadł w najsłodszy, najspokojniejszy sen, jaki można sobie wyobrazić.