Bajka o serku wiejskim, który nie chciał spać

— Bajka do czytania —

W małej lodówce, na półce obok mleka, mieszkał sobie malutki serek wiejski. Był biały, miękki i bardzo wesoły. Każdego wieczoru, gdy zapadał zmrok, inne produkty szykowały się do snu, ale serek wiejski wcale nie chciał spać.

Pewnego wieczoru, gdy księżyc już świecił, serek wiejski postanowił wyskoczyć z lodówki. Cichutko otworzył drzwiczki i wskoczył na podłogę w kuchni. Było tam ciemno i tajemniczo, a serek poczuł się jak mały odkrywca.

Nagle zobaczył stojący na blacie kubek z mlekiem. Kubek ziewnął i zapytał: 'Dlaczego jeszcze nie śpisz, mały serku? Pora już spać.' Ale serek pokręcił głową i pobiegł dalej.

Po drodze spotkał talerzyk z kanapką, która leżała zmęczona po całym dniu. 'Idź już do łóżka,' szepnęła kanapka. 'Jutro znów będziesz mógł się bawić.' Lecz serek nadal nie chciał słuchać.

W końcu serek wiejski doszedł do okna. Wyjrzał na zewnątrz i zobaczył na niebie mnóstwo błyszczących gwiazd. Gwiazdy migotały i śpiewały cichutką kołysankę. Serek poczuł, że jego oczka robią się ciężkie.

Zaczął ziewać raz za razem. Nagle zrozumiał, że jest bardzo zmęczony. Postanowił wrócić do lodówki. Po cichutku wszedł na swoją półkę, przykrył się miękką folią i zamknął oczy.

W lodówce zrobiło się cicho i spokojnie. Serek wiejski słyszał tylko szum lodówki, która nuciła mu do snu. Jego oddech stał się równy i głęboki.

I tak mały serek wiejski zasnął głęboko, a w kuchni zapanowała cisza. Tylko gwiazdy na niebie migotały mu na dobranoc. Dobranoc, serku. Dobranoc, dziecinko.