Bajka o małym rzeźbiarzu

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, wśród kolorowych kamieni i miękkiej gliny, mieszkał pan Antoni. Miał on siwe wąsy i dłonie, które potrafiły zamienić zwykłą bryłę w coś niezwykłego.

Pewnego dnia do warsztatu pana Antoniego zajrzał Franek. Chłopiec patrzył szeroko otwartymi oczami na półki pełne glinianych ptaków i małych lwów. „Kim pan jest?” – zapytał cicho. „Jestem rzeźbiarzem” – uśmiechnął się pan Antoni i pokazał Frankowi wilka z otwartą paszczą. „Wygląda jak prawdziwy!” – westchnął Franek.

Pan Antoni wziął kawałek gliny i podał go Frankowi. „Spróbuj sam, zrób co chcesz”. Franek ugniatał glinę, ale jego lew miał grube nogi i krzywy ogon. „Nie umiem” – zasmucił się chłopiec. Pan Antoni położył mu rękę na ramieniu: „Każdy artysta zaczyna od małych kroków. Ważne, że próbujesz”.

Franek popatrzył na swojego krzywego lwa i nagle się uśmiechnął. „To będzie mój pierwszy przyjaciel z gliny”. Pan Antoni pokazał mu, jak wygładzić grzbiet i zrobić małe uszy. Franek powoli, cierpliwie poprawiał swoje dzieło.

„Zobacz, teraz ma oczy” – zawołał Franek. Lew nie był idealny, ale wyglądał zabawnie i przyjaźnie. Pan Antoni dodał do niego małe serduszko na piersi. „Każde dzieło rzeźbiarza ma w sobie cząstkę serca” – powiedział tajemniczo.

Franek spędził z panem Antonim całe popołudnie. Nauczył się, że nie trzeba być doskonałym, by sprawić komuś radość. Wieczorem wrócił do domu z glinianym lwem w rękach i uśmiechem na twarzy.

„Dobranoc, mały lwie” – szepnął Franek, kładąc go na nocnej szafce. Za oknem świeciły gwiazdy, a w pokoju zapanowała cisza. Franek zamknął oczy i śnił o glinianych przyjaciołach.