Rycerz Łukasz i smok Florek

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małym królestwie pełnym zielonych wzgórz i kolorowych kwiatów, mieszkał dzielny rycerz o imieniu Łukasz. Miał on lśniącą zbroję i odważne serce, ale najbardziej lubił spokojne spacery po lesie.

Pewnego dnia usłyszał, że w pobliskiej jaskini zamieszkał smok. Mieszkańcy wioski bardzo się bali. – Łukaszu, musisz pokonać smoka! – wołali. Ale Łukasz nie chciał walczyć. Postanowił najpierw sprawdzić, czy smok naprawdę jest groźny.

Następnego ranka wziął swój ulubiony plecak, włożył do niego kilka słodkich bułeczek i maliny, i poszedł w stronę jaskini. Kiedy dotarł na miejsce, zobaczył smutnego, zielonego smoka o wielkich, błyszczących oczach. Smok nazywał się Florek.

– Dlaczego jesteś smutny? – zapytał Łukasz. Smok westchnął. – Nikt nie chce się ze mną bawić. Myślą, że jestem straszny, ale ja tylko lubię jeść ciastka i grać w chowanego.

Łukasz uśmiechnął się szeroko. – To świetnie! Ja też lubię ciastka. Mam ze sobą bułeczki i maliny. Chcesz się ze mną podzielić? – Florek skinął głową i od razu zrobił się weselszy. Razem usiedli na miękkiej trawie i zjedli słodkie bułeczki.

Po jedzeniu zagrali w chowanego. Florek był bardzo dobry w chowaniu się za skałami, a Łukasz świetnie go znajdował. Śmiali się głośno, a ptaki w lesie przystawały, żeby posłuchać ich radosnych dźwięków.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, Łukasz musiał wracać do wioski. – Jutro przyjdę znowu – obiecał. – I przyniosę więcej bułeczek. – Florek był tak szczęśliwy, że zatańczył mały taniec, a z jego nozdrzy leciały malutkie, złote iskierki.

Od tego dnia Łukasz i Florek byli najlepszymi przyjaciółmi. Rycerz opowiedział wszystkim w wiosce, że smok wcale nie jest groźny, tylko bardzo samotny. I tak w królestwie zapanował spokój, a dzieci mogły bawić się ze smokiem przy każdej okazji.

Kiedy zapadła noc, Łukasz spojrzał w niebo pełne gwiazd i pomyślał o Floreku. – Dobranoc, przyjacielu – szepnął. – Śpij spokojnie. Jutro znów się spotkamy. I zamknął oczy, czując ciepło w sercu.