Rycerz i zaczarowany guzik

— Bajka do czytania —

W małym zamku, na wzgórzu porośniętym stokrotkami, mieszkał rycerz Stefan. Miał lśniącą zbroję, ale nie używał miecza. Zamiast tego nosił przy pasie mały, srebrny guzik.

Pewnego dnia do zamku przyszła księżniczka Ania. Płakała, bo zgubiła swoją ulubioną kokardę. Rycerz Stefan wyjął swój srebrny guzik i powiedział: „Nie martw się, guzik zawsze pomaga znaleźć to, co ważne.”

Ania zdziwiła się: „Jak guzik może pomóc?” Stefan uśmiechnął się i pokazał, że guzik odbija światło słoneczne jak małe lusterko. Razem poszli szukać kokardy, a promienie z guzika wskazywały im drogę.

Pod kamiennym mostkiem znaleźli kokardę. Leżała przy żółtym kwiatuszku. Ania była szczęśliwa, a Stefan schował guzik z powrotem do kieszeni. „Dziękuję, rycerzu!” – powiedziała księżniczka.

Tego samego dnia mały chłopiec o imieniu Kuba przewrócił się na łące i skaleczył kolano. Stefan przybiegł, by pomóc. Wyjął guzik i zrobił z niego małe oczko do ściągnięcia chusteczki. „Guzik zawsze działa” – powiedział cicho.

Kuba przestał płakać i uśmiechnął się. „Jesteś dzielny” – powiedział Stefan i pomógł mu wstać. Księżniczka Ania przyglądała się temu i pomyślała, że Stefan ma najmocniejszy guzik na świecie – bo łączył ludzi.

Wieczorem w zamku zapadła cisza. Słońce schowało się za chmurki, a gwiazdy zaczęły mrugać na niebie. Stefan położył się w swojej komnacie, a obok niego na poduszce leżał srebrny guzik. I tak zasnął spokojnie, wiedząc, że jutro znów będzie mógł pomóc.

Dobranoc, mały rycerzu. Śpij słodko, a guzik niech strzeże twoich snów.