Bajka o rybaku i małej rybce

— Bajka do czytania —

Nad błękitnym morzem mieszkał mały rybak o imieniu Kuba. Każdego ranka brał swoją sieć i wiosłował na drewnianej łódce, marząc o złowieniu największej ryby w całej zatoce.

Pewnego dnia Kuba zarzucił sieć i poczuł, że jest bardzo ciężka. Serce zabiło mu mocniej – może to właśnie ta wielka ryba? Z całych sił zaczął ciągnąć, aż sieć wynurzyła się z wody.

Zamiast ogromnej ryby zobaczył małą, srebrną rybkę, która miała zaplątany w płetwę kawałek starej liny. Rybka trzęsła się ze strachu i prosiła ludzkim głosem: – Pomóż mi, proszę!

Kuba poczuł wielką litość. Ostrożnie wyjął rybkę z sieci i delikatnie rozplątał linę. – Już dobrze, maleńka – powiedział łagodnie. – Jesteś wolna.

Rybka uśmiechnęła się i powiedziała: – Dziękuję! Jesteś dobrym rybakiem. Gdybyś mnie nie uwolnił, moja mama i tata bardzo by się martwili. Kuba pomyślał wtedy o swojej własnej mamie i tacie i zrozumiał, że szczęście to nie tylko wielkie połowy.

Mała rybka zanurkowała, a po chwili wróciła z muszelką w pyszczku. – To dla ciebie – szepnęła. – Kiedy będziesz smutny, przyłóż ją do ucha, a usłyszysz szum morza i moje podziękowania.

Kuba włożył muszelkę do kieszeni, uśmiechnął się i popłynął do brzegu. Od tej pory zawsze pamiętał, że nie trzeba złowić wielkiej ryby, żeby mieć wspaniały dzień. Wystarczy pomóc komuś, kto tego potrzebuje.

Wieczorem księżyc zawisł nad morzem, a małe gwiazdy zaczęły mrugać do Kuby. Położył się w swoim łóżku, przytulił muszelkę i słuchał cichego szumu fal. – Dobranoc, rybko – wyszeptał. – Dobranoc, morze. I zasnął spokojnie.