Bajka o robieniu fikołków

— Bajka do czytania —

Mały króliczek Kicuś mieszkał w miękkiej norce na polanie. Pewnego dnia zobaczył, jak inne króliczki robią wesołe fikołki w trawie. – Ja też chcę tak! – pisnął i postanowił spróbować.

Kicuś stanął na łapkach, przechylił się do przodu i… bęc! Wywrócił się na bok. – Oj, nie ładnie – mruknął, otrzepując futerko. Spróbował jeszcze raz, ale znowu upadł. Zrobiło mu się smutno.

Nadleciał mały motylek o imieniu Migot. – Widzę, że próbujesz robić fikołki. To wcale nie jest łatwe – powiedział łagodnie. – Ale ja ci pomogę. Najpierw połóż się na pleckach, a potem spróbuj powoli się przetoczyć.

Kicuś posłuchał. Położył się na pleckach i delikatnie się przetoczył. – O, to było przyjemne! – zawołał. – A teraz spróbuj zrobić fikołka z przodu – zachęcił Migot. Kicuś znowu się przewrócił, ale tym razem zrobił koziołka w powietrzu i wywinął na trawę.

– Udało się! – krzyknął z radości. Migot zatrzepotał skrzydełkami. – Widzisz? Z każdą próbą idzie ci lepiej. Ważne, żeby nie rezygnować. Kicuś uśmiechnął się i spróbował jeszcze kilka razy. Każdy fikołek był coraz lepszy.

Słońce zaczęło chylić się ku zachodowi. Kicuś był zmęczony, ale szczęśliwy. – Dziękuję, Migot. Dziś nauczyłem się, że nawet jeśli coś nie wychodzi od razu, warto próbować. Motylek uśmiechnął się i odleciał do swoich kwiatów.

Mama króliczka przyszła po Kicusia. – Widzę, że ćwiczysz – powiedziała, głaszcząc go po futerku. – Jesteś dzielny. Pora na kąpiel i kolację. Kicuś ziewnął, a potem przytulił się do mamy.

Wieczorem, leżąc w miękkiej norce, Kicuś patrzył przez okno na gwiazdy. – Jutro zrobię jeszcze więcej fikołków – szepnął i zamknął oczy. Wokół zapadła cisza, tylko gwiazdy migotały jak małe motylki. Dobranoc, Kicusiu.