Bajka o relaksacji dla dzieci

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Burek bardzo chciał spać, ale jego uszy wciąż się poruszały, a serduszko biło szybko. Przewracał się z boku na bok, ale sen nie przychodził. W pokoju było cicho, a księżyc zaglądał przez okno.

Mama zajączka pogłaskała go po główce i powiedziała: 'Spróbuj się zrelaksować, kochanie.' Burek zapytał: 'Co to znaczy relaksować się?' Mama uśmiechnęła się i odpowiedziała: 'To taki sposób, żeby twoje ciało i myśli stały się spokojne. Może wyjdź na łąkę i poszukaj pomocy u mądrej sowy.'

Burek wyszedł na łąkę oświetloną blaskiem księżyca. Spotkał mądrą sowę siedzącą na gałęzi. Sowa powiedziała: 'Widzę, że nie możesz zasnąć. Nauczę cię relaksacji. Najpierw weź głęboki oddech noskiem, a potem powoli wypuść powietrze buzią. Zrób to jeszcze raz.' Burek spróbował i poczuł, że jego uszy przestały drżeć, a serce zaczęło bić równiej.

Sowa kontynuowała: 'Teraz zamknij oczy i wyobraź sobie, że leżysz na miękkiej trawie. Nad tobą płyną spokojne, białe chmurki. Słyszysz szum drzew i delikatny śpiew ptaków. Czujesz zapach kwiatów.' Burek wyobraził to sobie i jego oddech stał się głębszy. Czuł, jak napięcie opuszcza jego łapki.

Zajączek oddychał spokojnie i czuł, jak każda część jego ciała staje się ciężka i ciepła. Jego łapki odpoczywały, uszy leżały płasko, a ogonek był nieruchomy. Było mu bardzo przyjemnie, jakby ktoś otulił go miękkim kocykiem.

Sowa szepnęła cichutko: 'Teraz policz w myślach do dziesięciu, powoli, przy każdym oddechu. Jeden - wdech, dwa - wydech...' Burek zaczął liczyć: jeden, dwa, trzy... Przy siódemce poczuł, że jego powieki są bardzo ciężkie, a myśli stają się sennymi obrazkami.

Kiedy Burek otworzył oczy, zobaczył nad sobą migoczące gwiazdy na niebie. Uśmiechnął się i szepnął: 'Dobranoc, mamo. Dobranoc, sowo.' I zasnął spokojnie, marząc o miękkiej trawie, spokojnych chmurkach i ciepłym wietrze. Wokół panowała cisza i spokój.