Rysia ratowniczka

— Bajka do czytania —

W małym lesie, między starymi dębami, mieszkała Rysia – mała wiewiórka z rudym ogonkiem. Każdego ranka siadała na najwyższej gałęzi i wypatrywała, czy ktoś nie potrzebuje pomocy.

Lubiła patrzeć, jak pan Borsuk naprawia drogę do nory, a pani Sowa uczy pisklęta latać. Ale najbardziej chciała być ratowniczką, tak jak pan Zając, który zawsze nosił apteczkę.

Pewnego dnia usłyszała cienki głosik: „Pomocy! Pomocy!”. To był mały ptaszek, który wypadł z gniazda. Drżał ze strachu.

Rysia podeszła bliziutko. „Nie bój się, pomogę ci” – powiedziała. Delikatnie podniosła ptaszka i wdrapała się na drzewo, żeby umieścić go z powrotem w gnieździe.

Gniazdo było wysoko, ale Rysia była zwinną wiewiórką. Ostrożnie położyła ptaszka obok rodzeństwa. Mama ptak wróciła i zaćwierkała z radości.

Potem, gdy szła do domu, zobaczyła jeżyka zaplątanego w nitki. „Oj, oj, nie mogę się ruszyć” – jęczał. Rysia szybko rozplątała nitki swoimi małymi łapkami.

Jeżyk uśmiechnął się: „Dziękuję, Rysiu! Jesteś prawdziwą ratowniczką!”. Rysia poczuła, jak jej serduszko bije z dumy.

Kiedy wróciła do swojej dziupli, mama przytuliła ją i powiedziała: „Jesteś dzielna, córeczko”. Rysia ziewnęła szeroko, bo była bardzo zmęczona.

Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Rysia przytuliła się do miękkiego mchu i zamknęła oczka. W lesie zrobiło się cicho, tylko wiatr szeptał dobranoc.