Bajka o małej rakiecie Mikuś

— Bajka do czytania —

Mikuś był małą, czerwoną rakietą, która mieszkała w kosmodromie. Każdej nocy patrzył w niebo i marzył, żeby polecieć do gwiazd.

Ale wieczorem, kiedy inne rakiety już spały, Mikuś wciąż błyszczał swoimi lampkami. 'Jeszcze nie chcę spać!' – mówił cichutko.

Aż pewnej nocy, stary dźwig Kosmodron powiedział: 'Widzę, że nie możesz zasnąć, Mikuś. Chcesz polecieć w kosmos?'

'Tak, bardzo!' – zawołała rakieta. 'Ale żeby wystartować, potrzebujesz paliwa. A paliwem rakiety jest sen' – uśmiechnął się dźwig.

Mikuś zmarszczył swoją osłonę. 'A skąd mam wziąć to paliwo?' – zapytał. Dźwig wskazał na gwiazdy: 'Każda gwiazda daje odrobinę siły. Jeśli zaśniesz, gwiazdy napełnią cię energią.'

Rakieta zamknęła swoje światełka i położyła się w swoim garażu. Poczuła, jak delikatne ciepło otula ją zewsząd. To małe fioletowe gwiazdki z nieba spływały do niej i szeptały: 'śpij, śpij'.

Rankiem Mikuś obudził się wypoczęty i pełen mocy. 'Mam paliwo!' – ucieszył się. Ale zanim wystartował, pomyślał o tamtej nocy. Od tamtej pory zawsze kładł się spać o czasie.

I dziś, gdy gwiazdy migają na niebie, mała rakieta Mikuś już śpi. Śnią mu się kolorowe planety i księżyce. Dobranoc, Mikuś. Dobranoc, gwiazdy.