Mały sportowiec i przyjacielska sowa

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Kicuś uwielbiał biegać po łące. Jego uszy furkotały na wietrze, a serduszko biło radośnie. Ale gdy nadchodziły zawody, Kicuś czuł się dziwnie – motylki w brzuchu, a łapki mu drżały.

Pewnego dnia, przed ważnym biegiem, Kicuś spotkał starą sowę, panią Mądralinę. Sowa zapytała: 'Dlaczego tak się denerwujesz, mały przyjacielu?' Kicuś odpowiedział: 'Boję się, że nie wygram.' Sowa uśmiechnęła się.

'Chodź, nauczę cię kilku sztuczek' – powiedziała sowa. 'Najpierw weź głęboki oddech – noskiem wdychaj zapach kwiatów, a buzią wydmuchaj chmurki.' Zajączek zrobił to i poczuł, że motylki w brzuchu znikają.

Potem sowa pokazała mu, jak wyobrazić sobie, że jest lekkim listkiem na wietrze. Kicuś zamknął oczy i wyobraził sobie, jak tańczy z wiatrem. 'Teraz – powiedziała sowa – pomyśl o tym, jak dobrze się bawisz, biegając. To nie tylko wygrana, ale i radość.'

Nadszedł dzień zawodów. Kicuś stanął na starcie. Zrobił głęboki wdech, przypomniał sobie ćwiczenia sowy i pobiegł. Biegł lekko, czując wiatr w uszach. Nie myślał o wygranej, tylko o tym, jak miło jest biec.

Kicuś nie zajął pierwszego miejsca, ale był szczęśliwy. Pani sowa pogratulowała mu: 'Widzisz, najważniejsze, że dałeś z siebie wszystko i cieszyłeś się biegiem.'

Wieczorem Kicuś wrócił do swojej norki. Położył się na miękkim mchu, patrzył na gwiazdy na niebie i myślał o dzisiejszym biegu. Czul spokój w serduszku. Zamknął oczy i zasnął, a księżyc nucił mu kołysankę.