Pachnący chlebek Zuzi

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru Zuzia z mamą postanowiły upiec chleb. Na stole pojawiła się mąka, woda, drożdże i sól. Zuzia z radością wsypywała składniki do miski.

Mama pomogła Zuzi wymieszać wszystko drewnianą łyżką. Z ciasta zrobiła się lepka kula. Zuzia włożyła w nią paluszki – było miękkie i ciepłe.

Teraz przyszła pora na wyrabianie. Zuzia ugniatała ciasto rękoma, a mama pokazywała, jak robić mocno, ale delikatnie. Ciasto stawało się gładkie i sprężyste.

Mama przykryła miskę ściereczką. – Ciasto musi odpocząć – powiedziała. Zuzia patrzyła, jak kula rośnie i staje się większa jak balon. To była magia drożdży.

Gdy ciasto podwoiło swoją wielkość, Zuzia uformowała z niego mały bochenek. Nad głową miała mąkę na nosie, a uśmiech od ucha do ucha.

Bochenek trafił do piekarnika. Wkrótce w całym domu zrobiło się ciepło i pachnąco. Zuzia wciągała zapach świeżego chleba – pyszny, słodkawy i kojący.

Kiedy chlebek był gotowy, mama posmarowała go masłem. Zuzia ugryzła kawałek – był chrupiący z wierzchu i miękki w środku. – Sami zrobiliśmy! – cieszyła się.

Wieczorem Zuzia wykąpała się, założyła piżamkę i położyła do łóżka. Mama otworzyła okno, a do pokoju wpadły pierwsze gwiazdki. Zuzia zamknęła oczy, a w brzuszku wciąż czuła ciepło chlebka.