Mały Peugeot 308 i Gwiazda Nocy

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym garażu, tuż obok czerwonej stodoły, mieszkał sobie Pepe – mały, srebrny Peugeot 308. Miał okrągłe, błyszczące reflektory i miękkie, wygodne siedzenia. Każdej nocy, gdy inne samochody już spały, Pepe wyglądał przez okno garażu i patrzył na niebo pełne gwiazd.

„Och, jakie one są jasne!” – szepnął Pepe do swojego przyjaciela, starego traktora Tadeusza. „A moje światła są takie małe i słabe. Nikt ich nie widzi.” Tadeusz uśmiechnął się spod maski i odpowiedział: „Każdy ma swój blask, Pepe. Musisz tylko znaleźć chwilę, by go zobaczyć.”

Następnego dnia Pepe postanowił sprawdzić, czy naprawdę może świecić. Pojechał na łąkę pełną żółtych mleczy. Gdy zmrok zapadł, włączył swoje światła. Zobaczył, jak mały biedronek o imieniu Kropka znajduje drogę do domu, oświetloną przez niego. „Dziękuję, Pepe!” – zawołała Kropka, machając skrzydełkiem.

Pepe poczuł ciepło w swoim silniku. „Moje światła naprawdę komuś pomogły!” – ucieszył się. Pojechał dalej, aż do lasu, gdzie mały zajączek pogubił marchewki. Pepe oświetlił ścieżkę i zajączek mógł je wszystkie zebrać. „Jesteś moim bohaterem!” – pisnął zajączek.

Wracając do garażu, Pepe minął starego wiatraka, który smutno stał w polu. „Dlaczego jesteś smutny?” – zapytał Pepe. „Bo moje skrzydła nie obracają się już w nocy” – odparł wiatrak. Pepe włączył swoje światła i oświetlił wirujące skrzydła. Wiatrak uśmiechnął się, a wiatr zaczął delikatnie szumieć.

Tej nocy, gdy Pepe wrócił do garażu, spojrzał w niebo. Gwiazdy wciąż błyszczały, ale on już nie czuł się mały. „Moje światła nie są najjaśniejsze” – pomyślał – „ale mogą sprawić, że ktoś inny poczuje się bezpiecznie i szczęśliwie.” I to było dla niego ważniejsze niż bycie najjaśniejszym.

W garażu zrobiło się cicho. Tadeusz spał, a Pepe zamknął swoje reflektory. Przez okno widać było migoczące gwiazdy. Jedna z nich – mała, srebrna – mrugnęła do Pepe. „Dobranoc, przyjacielu” – szepnął Pepe i zasnął spokojnym, cichutkim snem.

W pokoju dziecięcym zapadła cisza. Okno było uchylone, a przez nie wpadało światło księżyca. Można było usłyszeć daleki, cichy dźwięk silnika, który jechał gdzieś w nocy, by komuś pomóc. „Dobranoc, Pepe” – szepnęło dziecko i zamknęło oczy, śniąc o przygodach małego samochodu.