Mały bębenek i nocna melodia

— Bajka do czytania —

Benio był małym bębenkiem, który stał cichutko na półce w sklepie muzycznym, obok wielkich kotłów i błyszczących talerzy. Każdego dnia słuchał, jak inne instrumenty grają wesołe melodie, i marzył, by też zagrać. Ale bał się, że jego dźwięk będzie za głośny i wszystko popsuje. Pewnej nocy, gdy sklep zasnął, Benio postanowił spróbować.

Myszka Fela podeszła do Benia i szepnęła: „Dlaczego grasz tak cicho?”. Benio odpowiedział: „Boję się, że zrobię za dużo hałasu”. Fela uśmiechnęła się: „Każdy dźwięk jest ważny, nawet ten najcichszy. Posłuchaj, jak pięknie brzmi Twój bębenek w nocy”. Benio zagrał raz jeszcze, tym razem odważniej. Dźwięk rozniósł się po sklepie jak cichy sen.

Obudziły się inne instrumenty. Skrzypce zagrały cichą nutę, flet dołączył delikatnym dźwiękiem, a nawet wielki kontrabas zanucił basowym pomrukiem. Małe dzwoneczki zadzwoniły, a cały sklep wypełnił się spokojną melodią. Benio poczuł, że nie musi być głośny, by być częścią orkiestry. Najważniejsze, żeby grać z serca.

Kiedy melodia ucichła, werbel powiedział: „Brawo, Beniu, pokazałeś nam, że nie trzeba grać najgłośniej, by być usłyszanym”. Wszystkie instrumenty uśmiechnęły się do Benia. Benio był szczęśliwy.

Benio przestał się bać. Zrozumiał, że nawet mały bębenek może dać innym radość. Dziękował Felce, że mu pomogła. Felka pogłaskała go łapką i powiedziała: „Zawsze możesz na mnie liczyć”. Benio uśmiechnął się szeroko.

Noc była cicha i spokojna. Przez okno wpadało światło księżyca, a małe gwiazdki mrugały do Benia. Benio położył się na swojej miękkiej półce i zamknął oczy. Wiedział, że każdej nocy może grać swoją cichą muzykę i że to wystarczy.

„Dobranoc, Beniu” – szepnęła myszka Fela. „Dobranoc” – odpowiedział cichutko bębenek i zapadł w głęboki, spokojny sen.