Misia i Wesoły Odkurzacz

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkała mała misia o imieniu Misia. Każdego wieczoru przed snem lubiła bawić się swoimi pluszakami, ale najbardziej nie lubiła, gdy mama mówiła: „Czas na odkurzanie!”

Pewnego dnia mama wyjęła z szafy wielki, błękitny odkurzacz. Misia schowała się za kanapą i wystawiła tylko nos. Odkurzacz wydał z siebie cichy pomruk, a potem radosne: „Brum-brum!”

„Nie bój się,” powiedział odkurzacz cichutko, jakby szeptał. „Jestem tu, żeby pomóc. Chodź, pokażę ci, jak fajnie jest sprzątać razem!” Misia wyjrzała zza kanapy i zapytała: „Naprawdę? A nie zjesz moich klocków?”

Odkurzacz zaśmiał się dźwięcznie: „Brum-hihi! Klocki zostawię, tylko polubiłem kurz i okruszki. Może zrobimy zawody – kto szybciej posprząta dywan?” Misia uśmiechnęła się i wzięła do łapki małą szczoteczkę.

Razem zaczęli sprzątać – odkurzacz sunął po dywanie, a Misia zbierała okruszki ze stołu. „Brum-brum, świetnie ci idzie!” – pochwalił odkurzacz. Misia poczuła, że robi coś ważnego i wcale nie jest to nudne.

Po chwili podłoga lśniła, a dywan był miękki jak chmurka. Mama spojrzała zdziwiona: „Misiu, sama posprzątałaś?” Misia przytuliła odkurzacz i szepnęła: „Dziękuję, przyjacielu. Pomaganie jest fajne, gdy robimy to razem.”

Odkurzacz zabulgotał cicho: „Brum-dobranoc, Misiu. Teraz odpocznę, a ty idź już spać.” Misia westchnęła szczęśliwa i położyła się do łóżka. Przez okno widać było gwiazdy, a w kącie stał wesoły odkurzacz, gotowy na kolejny dzień.

Misia zamknęła oczy i pomyślała: „Jutro znów będziemy sprzątać, ale teraz czas na sen.” W pokoju zapanowała cisza, tylko gwiazdy migotały na dobranoc. I tak Misi przyśniło się, że lata po niebie na swoim odkurzaczu, zbierając chmurki kurzu.