Bajka o myciu warzyw

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym ogródku mieszkał królik Kicuś. Miał długie uszy i mięciutkie futerko, a najbardziej na świecie lubił jeść marchewki prosto z grządki.

Pewnego dnia, gdy Kicuś wyciągał łapkę po soczystą marchewkę, usłyszał cichutki głosik: – Zaczekaj! – To była sowa Zosia, która mieszkała na starym dębie. – Zanim zjesz, musisz umyć warzywo – powiedziała.

Kicuś zdziwił się: – Ale po co? Marchewka wygląda czysto! – Sowa Zosia uśmiechnęła się i wyjaśniła: – Na warzywach mogą być malutkie pyłki i niespodzianki z ogrodu. Woda je zmyje i sprawi, że będą bezpieczne dla twojego brzuszka.

Kicuś postanowił spróbować. Pobiegł do kranu, odkręcił wodę i umył marchewkę pod strumykiem. Krople wody tańczyły na pomarańczowej skórce, a Kicuś patrzył, jak brud znika.

Potem umył też pomidora i ogórka. Każde warzywo lśniło czystością. Kicuś poczuł się dumny, że wie, jak dbać o swoje jedzenie.

Gdy usiadł do stołu, ugryzł kawałek marchewki. Była chrupiąca i pyszna! – Dziękuję, Zosiu! Teraz zawsze będę mył warzywa – powiedział.

Sowa Zosia pogłaskała go skrzydłem: – To mądra decyzja. Czyste jedzenie to zdrowy brzuszek i dużo energii do zabawy.

Wieczorem Kicuś położył się w swoim miękkim łóżeczku. Przez okno widział gwiazdy, które mrugały do niego. – Dobranoc, marchewko, dobranoc, ogródku – szepnął i zasnął spokojnie.