Bajka o myciu owoców z jeżem Igiełką

— Bajka do czytania —

Mały Kuba siedział w ogrodzie i patrzył na kosz pełen rumianych jabłek. Obok niego przysiadł jeż Igiełka, który miał na grzbiecie błyszczące kolce.

– Igiełko, a po co właściwie myjemy owoce? – zapytał Kuba, sięgając po czerwone jabłko.

Jeż uśmiechnął się i powiedział: – Bo każdy owoc ma swoją małą przygodę. Jabłko tańczyło na drzewie z wiatrem, gruszka opalała się na słońcu, a winogrona bawiły się w deszczu. Przed jedzeniem trzeba im pomóc zdjąć brudne pozdrowienia z drogi.

Kuba wziął jabłko do ręki i poczuł pod palcami leciutki pył. – Prawda! Widać, że jabłko bawiło się w kurzu. Chodź, umyjemy je razem.

Pobiegli do kuchni. Tata Kuba nalał wody do miski, a Kuba wrzucił jabłko. Potarł je delikatnie rączkami, aż zaczęło błyszczeć jak małe słoneczko. – Teraz jest czyste i gotowe – powiedział dumny.

Potem położyli gruszkę do miseczki i polewali wodą. Woda spływała po gruszce jak mały wodospad. Igiełka mył każdy boczek, bo kolce świetnie czyściły skórkę.

Na koniec przyszedł czas na winogrona. Kuba wsypał je do durszlaka i włączył kran. Woda tańczyła wokoło, a winogrona śpiewały: „myj, myj, myj, będziemy czyści jak ty”.

Wieczorem Kuba schował się pod kołdrę. Za oknem świeciły gwiazdy, a w brzuszku radośnie chrobotały czyste jabłka, gruszki i winogrona. – Dobranoc, owocki – szepnął, zamykając oczy.