Bajka o mądrym zajączku i dobranoc

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Kicuś leżał w swoim łóżeczku, ale wcale nie chciało mu się spać. Przewracał się z boku na bok i patrzył w sufit.

– Kiciusiu, dlaczego nie śpisz? – zapytała mama tuląc go do siebie. – Bo jest mi smutno – odpowiedział zajączek. – A może spróbujesz powiedzieć dobranoc wszystkim, kogo lubisz? – zaproponowała mama.

Kicuś zastanowił się chwilę. Potem wziął swojego pluszowego misia i przytulił go mocno. – Dobranoc, misiu – szepnął. Miś uśmiechnął się w myślach i zamknął oczka.

Potem Kicuś spojrzał na lampkę nocną, która świeciła ciepłym żółtym światłem. – Dobranoc, lampko – powiedział. Lampka zamrugała dwa razy i zgasła. Zrobiło się przyjemnie ciemno.

Kicuś wyjrzał przez okno. Na niebie świeciła jedna malutka gwiazdka. – Dobranoc, gwiazdeczko – szepnął zajączek. Gwiazdka zamigała radośnie i schowała się za chmurkę, by też się położyć spać.

Wtedy Kicuś przypomniał sobie o mamie i tacie. Wstał z łóżeczka i pobiegł do ich sypialni. – Dobranoc, mamusiu! Dobranoc, tatusiu! – zawołał przytulając ich. – Dobranoc, Kiciusiu – odpowiedzieli rodzice z uśmiechem.

Wrócił do swojego łóżka i pomyślał, że jeszcze nikomu nie powiedział dobranoc. – Dobranoc, moje serduszko – wyszeptał, kładąc łapkę na piersi. Poczuł, jak serduszko bije miarowo i spokojnie.

I wtedy Kicuś zobaczył wielką, srebrną gwiazdę za oknem. – Dobranoc, wielka gwiazdo – powiedział cichutko. Gwiazda uśmiechnęła się i zaczęła nucić kołysankę. Zajączek zamknął oczka, a w pokoju zapanowała cisza. Tylko gwiazdy na niebie mrugały delikatnie, życząc mu słodkich snów.