Bajka o miękkiej poduszce Puchatce

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym pokoju mieszkała miękka poduszka o imieniu Puchatka. Każdej nocy czekała na swoją przyjaciółkę Zosię, która przychodziła do łóżeczka z szeroko otwartymi oczami.

Pewnego wieczoru Zosia nie mogła zasnąć. Przewracała się z boku na bok, a Puchatka leżała spokojnie pod jej główką. – Może potrzebujesz magicznej podróży? – szepnęła cichutko Puchatka.

Zosia zdziwiła się, że poduszka mówi. – Ale jak? – zapytała. Puchatka uśmiechnęła się, wyginając miękko. – Zamknij oczy i wyobraź sobie, że jesteś lekką chmurką.

Zosia zamknęła oczy. Nagle poczuła, że unosi się nad łóżkiem. Puchatka płynęła obok niej, a one obie szybowały wysoko, aż nad dachy domów.

Na niebie świeciły gwiazdy – małe, złote punkciki. Puchatka pokazała Zosi najsłodszą gwiazdę, która mrugała do nich. – To jest gwiazda snów – powiedziała. – Kiedy na nią popatrzysz, poczujesz się senna.

Zosia patrzyła na migoczącą gwiazdę i rzeczywiście zaczęła czuć, że jej powieki robią się ciężkie. Puchatka otuliła ją swoją miękkością i zanuciła cichą kołysankę.

– Już czas wracać do łóżeczka – szepnęła Puchatka. Zosia poczuła, że opada delikatnie, aż znalazła się z powrotem w swoim łóżku, z głową na poduszce.

Puchatka była ciepła i miękka, a Zosia uśmiechnęła się przez sen. Wokół zapadła cisza, tylko przez okno wpadało światło gwiazd. – Dobranoc, Puchatko – wyszeptała Zosia i zasnęła spokojnie.