Ola i jej iskrzące łyżworolki

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego poranka Ola dostała od mamy paczkę. W środku świeciły piękne, różowe łyżworolki z niebieskimi kółkami. „Hurra!” – zawołała Ola i od razu chciała je założyć.

Ola usiadła na ławce w ogrodzie i zaczęła zapinać łyżworolki. Były trochę ciasne, ale mama pomogła wyregulować paski. "Gotowe!" – powiedziała mama i uśmiechnęła się.

Ola wstała. Nogi od razu zaczęły jej się rozjeżdżać. Złapała się mamy, żeby nie upaść. "Jak tu jechać?" – zapytała. "Powoli, zobaczysz" – odpowiedziała mama.

Wtem pojawił się sąsiad Krzyś. On już umiał jeździć na rolkach. "Chcesz pomocy?" – zapytał. Ola kiwnęła głową. Krzyś pokazał, jak stawiać stopy w literkę V.

Ola próbowała, ale zaraz się przewróciła. Nie płakała. "Spróbuj jeszcze raz, trzymając moją rękę" – powiedział Krzyś. Ola chwyciła go za rękę i zrobiła mały krok do przodu.

Z każdym krokiem czuła się pewniej. Po chwili potrafiła przejechać kilka metrów! "Jestem mistrzynią!" – krzyknęła z radości. Słońce grzało, a Ola ćwiczyła bez końca.

Wieczorem Ola była zmęczona, ale szczęśliwa. Zdjęła łyżworolki, przetarła je wilgotną ściereczką i położyła obok swojego łóżka. "Dziękuję, małe rolkiny" – szepnęła.

Mama pogłaskała ją po głowie. "Czas spać, mistrzyni" – powiedziała cicho. Ola zamknęła oczy. W głowie czuła jeszcze delikatny wiatr, który rozwiewał jej włosy podczas jazdy.

Nad domem rozjaśniły się pierwsze gwiazdy. Ola westchnęła spokojnie i uśmiechnęła się przez sen. Wiedziała, że jutro znów wsiądzie na łyżworolki, a przyjaciele będą na nią czekać.