Bajka o łososiowym uśmiechu

— Bajka do czytania —

W błękitnym oceanie, gdzie fale tańczyły jak wstążki, mieszkał mały łosoś o imieniu Lolo. Lolo był bardzo ciekawski – uwielbiał pływać wśród koralowców i zaglądać w każdą morską szczelinę. Ale był jeden problem: Lolo jadł tylko to, co znał. Każdego dnia te same krewetki, te same glony i te same małe rybki.

Pewnego ranka mama łososia powiedziała: – Lolo, dzisiaj spróbujemy czegoś nowego. To są jagody morskie! Są słodkie i różowe. Lolo zmarszczył nos i schował się za wodorostem. – Nie chcę! – szepnął. – One wyglądają dziwnie.

Wtedy do Lola podpłynął jego przyjaciel, mały konik morski Henio. – Lolo, a wiesz, że ja też bałem się nowych smaków? – powiedział. – Ale kiedy spróbowałem żółtych alg, okazało się, że smakują jak słońce!

Lolo zastanowił się. – Słońce? – zapytał. – Tak, tak! – zachichotał Henio. – A fioletowe muszelki smakują jak księżycowa noc. Lolo poczuł ciekawość. Może nowe jedzenie to nie taka straszna przygoda?

Wieczorem mama przyniosła małe, pomarańczowe kuleczki. – To koralowe kulki – powiedziała. – Są miękkie i pachną wakacjami. Lolo zamknął oczy, wziął jedną kulkę do pyszczka i… uśmiechnął się! – Mniam! – zawołał. – To naprawdę smakuje jak wakacje!

Od tego dnia Lolo stał się odkrywcą smaków. Próbował zielonych wodorostów, które chrupały jak chipsy, i różowych krewetek, które tańczyły na języku. Każdy nowy smak był jak mała przygoda.

Kiedy nadszedł wieczór, Lolo popłynął do swojej muszelki. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Mama otuliła go delikatną falą i zaśpiewała kołysankę o gwiazdach. Lolo zamknął oczy, a w brzuszku czuł ciepło od wszystkich smaków, które poznał.

– Dobranoc, mamo – szepnął. – Jutro spróbuję niebieskich jagód. I zasnął, a nad oceanem zapadła cisza. Gwiazdy mrugały do niego, a fale szeptały: – Śpij, mały odkrywco.