Bajka o Kubusiu Puchatku i Złotej Gwiazdce

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego poranka, gdy rosy jeszcze lśniły na liściach, Kubuś Puchatek obudził się w swoim przytulnym domku pod wielkim dębem. Przeciągnął się leniwie i pomyślał: „Ojej, chyba czas na małe śniadanko, a potem na spacer po Stumilowym Lesie.”

Kubuś włożył swoją czerwoną koszulkę, chwycił mały garnuszek miodu i ruszył w stronę polany. Po drodze spotkał Prosiaczka, który trzymał w ryjku coś błyszczącego. „Kubusiu, patrz! Znalazłem złotą gwiazdkę! Spadła z nieba w nocy!” – pisnął Prosiaczek.

Kubuś przyjrzał się gwiazdce. Była mała, ciepła i migotała delikatnym światłem. „Jaka piękna! Może spełnia marzenia?” – zastanowił się Kubuś. Prosiaczek uśmiechnął się i powiedział: „Chodź, pokażemy ją Królikowi, on na pewno wie, co z nią zrobić.”

Poszli do Królika, który właśnie sadził marchewki. Królik obejrzał gwiazdkę przez swoje okulary i rzekł: „To magiczna gwiazdka. Kto ją trzyma, może pomyśleć jedno życzenie, ale musi być szczere i dobre.” Kubuś i Prosiaczek spojrzeli po sobie. „Jakie życzenie pomyśleć?” – zapytał cicho Prosiaczek.

Kubuś pomyślał chwilę, a potem powiedział: „Wiem! Chciałbym, żeby wszyscy nasi przyjaciele mieli dziś coś słodkiego do jedzenia.” Gwiazdka zamigotała mocniej, a wokół nich pojawiły się małe koszyczki pełne miodu, marchewek i żołędzi. Prosiaczek klasnął w rączki, a Królik uśmiechnął się szeroko.

Wieczorem, gdy słońce chowało się za drzewami, Kubuś usiadł na progu swojego domku. Trzymał gwiazdkę w łapce i patrzył, jak powoli gaśnie, zamieniając się w zwykły, ciepły kamyk. „Dziękuję, gwiazdeczko” – szepnął. „Dzięki tobie nauczyłem się, że dzielenie się z przyjaciółmi daje najwięcej radości.”

Prosiaczek przyszedł pożegnać się na dobranoc. „Kubusiu, czy jutro znów pójdziemy szukać gwiazdek?” – zapytał. Kubuś ziewnął i odpowiedział: „Może, ale teraz pora spać. Dobranoc, Prosiaczku.”

I tak, pod rozgwieżdżonym niebem, Kubuś Puchatek zamknął oczy. Wokół panowała cisza, tylko gwiazdy cicho mrugały nad Stumilowym Lasem. Kubuś uśmiechnął się przez sen i szepnął: „Dobranoc, świecie.”