Bajka o krupniku dla dzieci

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkał mały Krzyś. Pewnego zimowego wieczoru mama ugotowała wielki garnek złocistego krupniku.

Krupnik pachniał tak cudownie, że aż Krzyś podskakiwał z radości na krześle. „Mamo, czy już mogę?” – pytał, ale mama powiedziała: „Jeszcze chwileczkę, musi trochę ostygnąć”.

Gdy zupa w końcu była gotowa, Krzyś nabrał pełną łyżkę i już chciał jeść, gdy nagle usłyszał pukanie do drzwi. To był mały zajączek, cały zmarznięty z zimna.

„Wejdź, zajączku!” – zawołał Krzyś. „Nie masz co jeść? Moja mama ugotowała pyszny krupnik. Zjesz trochę?” Zajączek uśmiechnął się i usiadł przy stole.

Gdy jedli, znowu ktoś zapukał. To była wiewiórka, która zgubiła swoje orzeszki. „Nie płacz” – powiedział Krzyś. „Usiądź z nami, mamy mnóstwo krupniku dla wszystkich”.

Wkrótce w domku zrobiło się gwarno i wesoło. Wszyscy jedli i chwalili krupnik. „To najlepsza zupa na świecie” – powiedział zajączek, a wiewiórka kiwała głową.

Kiedy miseczki były już puste, Krzyś poczuł, że jest najedzony i szczęśliwy. „Mamo, dzielenie się jest fajne” – szepnął do mamy. Mama pogłaskała go po głowie i powiedziała: „Tak, synku, to prawda”.

Późnym wieczorem wszyscy goście poszli spać do swoich norek, a Krzyś położył się w swoim łóżeczku. Patrzył w okno na migoczące gwiazdy i cicho westchnął. „Dobranoc, mamo. Dobranoc, gwiazdy” – i szybko zasnął.