Bajka o królewnie Śnieżce i krasnoludkach dla 3-latka

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w krainie pełnej kwiatów i kolorowych motyli, mieszkała mała królewna o imieniu Śnieżka. Miała długie, ciemne włosy i uśmiech jak promyk słońca. Każdego ranka bawiła się w ogrodzie, ale pewnego dnia poczuła, że chce odkryć coś nowego.

Śnieżka wzięła swój ulubiony koszyczek i ruszyła przez las. Po drodze spotkała wiewiórkę, która wskazała jej ścieżkę. „Idź prosto, a znajdziesz mały, przytulny domek” – powiedziała wiewiórka. Śnieżka podziękowała i poszła dalej.

Nagle zobaczyła małą chatkę z czerwonym dachem i okrągłymi oknami. Zapukała cichutko, ale nikt nie otworzył. W środku było czysto i pachniało ciasteczkami. Na stole leżało siedem małych krzesełek. „Kto tu mieszka?” – pomyślała Śnieżka.

Wtem usłyszała śmiech i tupot małych stóp. Do chatki wbiegło siedem krasnoludków w kolorowych czapeczkach. Każdy miał inny kolor – czerwony, niebieski, zielony, żółty, różowy, pomarańczowy i fioletowy. „Witaj, królewno!” – zawołali radośnie.

Śnieżka opowiedziała im o swojej przygodzie. Krasnoludki zaprosiły ją na herbatę i pyszne ciastka z dżemem. Potem razem posprzątali chatkę, a Śnieżka pomogła im zrobić porządek. „Dziękujemy za pomoc!” – powiedział krasnoludek w czerwonej czapeczce.

Kiedy zrobiło się ciemno, krasnoludki pokazały Śnieżce małe łóżeczko. Położyły jej pod głowę miękką poduszkę i przykryły kocykiem w gwiazdki. „Dobranoc, Śnieżko” – szepnęły chórem. Śnieżka zamknęła oczy i poczuła, jak ogarnia ją ciepło.

Tej nocy śniło jej się, że tańczy z krasnoludkami na łące, a księżyc świecił im do tańca. Obudziła się uśmiechnięta i wiedziała, że przyjaźń i dobroć są najpiękniejszym skarbem na świecie.

A kiedy słońce schowało się za górami, a na niebie zapłonęły gwiazdy, Śnieżka wtuliła się w poduszkę i zasnęła spokojnie. W chatce krasnoludków panowała cisza, tylko mały świerszcz grał kołysankę. Dobranoc, maleńka królewno, dobranoc, dzielne krasnoludki.