Bajka o konserwatorze zabytków

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku mieszkała pani Zosia. Pani Zosia była konserwatorką zabytków. To znaczy, że naprawiała stare, cenne rzeczy. Każdego dnia chodziła do starego pałacyku, który stał na wzgórzu.

Pewnego dnia pani Zosia znalazła w pałacyku małego, drewnianego konika na biegunach. Konik był bardzo stary i smutny. Miał zdarte farby i pękniętą nogę.

Pani Zosia postanowiła go naprawić. Przyniosła pędzelki, farbki i miękką szmatkę. Delikatnie oczyściła konika z kurzu.

Potem pomalowała go na nowo – na złoto i brąz. Noga została sklejona mocnym klejem. Konik znów wyglądał pięknie.

Kiedy skończyła, ustawiła go w oknie pałacyku. Słońce oświetliło konika, a on uśmiechnął się do pani Zosi.

Następnego dnia dzieci z miasteczka zobaczyły konika. Były zachwycone! Bawiły się obok niego, a konik wydawał się bardzo szczęśliwy.

Wieczorem pani Zosia wróciła do domu. Była zmęczona, ale zadowolona. Położyła się do łóżka i patrzyła w gwiazdy.

Gwiazdy mrugały do niej, a ona szepnęła: 'Dobranoc, mały koniku'. Wokół zapanowała cisza i spokój.