Bajka o kompozytorze Feliksie

— Bajka do czytania —

W małym drewnianym domku na skraju lasu mieszkał kompozytor Feliks. Każdego ranka otwierał okno i z radością słuchał, co mówi mu przyroda.

Ptaki śpiewały wesoło: cyrk, cyrk, a wiatr grał na liściach: szuu, szuu. Strumyk szemrał cichutko: plusk, plusk. Feliks uśmiechał się i notował wszystkie dźwięki w swoim zeszycie.

Pewnego dnia postanowił z tych dźwięków ułożyć piosenkę. Wziął swoje skrzypce i zaczął grać. Najpierw zagrał jak ptaszek: cyrk, cyrk. Potem jak wiatr: szuu, szuu. I jak deszcz: kap, kap.

Zwierzęta z lasu usłyszały muzykę i przyszły posłuchać. Zając tupał nóżką do rytmu, wiewiórka kiwała ogonkiem, a sowa mrugała z zachwytu.

Feliks zagrał wszystko razem – ptaki, wiatr, strumyk i deszcz. Powstała piękna melodia, która tańczyła w powietrzu. Wszyscy zaczęli tańczyć i cieszyć się.

Kiedy słońce zaszło, Feliks zagrał cichą kołysankę. Zwierzęta powoli zasypiały – zajączek pod krzakiem, wiewiórka w dziupli, a sowa na gałęzi.

W końcu i Feliks odłożył skrzypce, zamknął oczy i wsłuchał się w ciszę. Tylko gwiazdy migotały na niebie jak małe nutki, które grają swoją najspokojniejszą melodię. Dobranoc, Feliksie, dobranoc.

I tak każdego dnia kompozytor uczył się, że muzyka jest wszędzie – w śpiewie ptaków, w szumie drzew i w kroplach deszczu. Wystarczy tylko dobrze nasłuchiwać.