Mała kolejka i gwiazdka

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, pod wielkim wzgórzem, mieszkała mała kolejka o imieniu Kolejka. Była czerwona, błyszcząca i bardzo ciekawska.

Każdej nocy Kolejka patrzyła w niebo i widziała tysiące gwiazd. „Jakie one są piękne!” – szeptała. Chciała dotknąć jednej, choćby małej gwiazdki.

Pewnego dnia postanowiła wjechać na sam szczyt wzgórza. „Stamtąd sięgnę gwiazd!” – pomyślała. Ruszyła z piskiem kół, ale wzgórze było za strome.

Zatrzymała się zmęczona. Wtedy z lasu wyszedł mały lisek. „Dokąd jedziesz, Kolejko?” – zapytał. „Chcę dotknąć gwiazdy!” – odpowiedziała. Lisek westchnął: „Gwiazdy są bardzo daleko, ale w nocy odbijają się w kałużach.”

Kolejka nie wiedziała, co to znaczy. Pojechała dalej i spotkała sowę. „Mądra sowo, jak sięgnąć gwiazdy?” – spytała. Sowa mrugnęła: „Spójrz w swoje serce, a zobaczysz światło.”

Kolejka zamknęła oczy i poczuła ciepło. Wtedy z kominów wypuściła parę – białą, puszystą i lekką. Para uniosła się wysoko i zaczęła przypominać małe gwiazdy.

„Popatrzcie!” – zawołał lisek. Zwierzęta z lasu zebrały się wokół. „Zrobiłaś własne gwiazdy!” – pisnęła myszka. Kolejka była szczęśliwa. Nie musiała jechać daleko – miała gwiazdy w sobie.

Gdy zapadł wieczór, gwiazdy na niebie zapaliły się jedna po drugiej. Kolejka wtuliła się w ciepły kocyk pary i zamknęła oczka. „Dobranoc, gwiazdeczki” – wyszeptała. Wokół zrobiło się cicho, a sen przyszedł lekko jak piórko.