Bajka o kluskach śląskich, które chciały być okrągłe

— Bajka do czytania —

W ciepłej kuchni, na stolnicy posypanej mąką, mieszkała sobie gromadka małych klusek śląskich. Były pulchne, mięciutkie i wszystkie miały na sobie wesołe dołeczki – jak małe uśmiechy.

Każdego ranka kluski budziły się i sprawdzały, czy są idealnie okrągłe. Najważniejsza była Kasia, która uczyła kluski robić dołeczki. – Dołeczek musi być dokładnie w środku – mówiła, a kluski kiwały główkami.

Pewnego dnia mała Kluseczka Złocista zrobiła dołeczek trochę krzywo. – Ojej, nie jestem idealna! – zmartwiła się. Wszystkie kluski spojrzały na nią i zobaczyły, że dołeczek wygląda jak mały księżyc.

– To nic! – zawołała Kasia. – Może twój dołeczek będzie gwiazdką? Kluseczka się uśmiechnęła, a pozostałe kluski zaczęły robić swoje dołeczki na różne sposoby: jedne okrągłe, inne jak serduszka.

Wtedy do kuchni wpadł zapach masła i bułki tartej. – Czas na kolację – szepnęła łyżka. Kluski ustawiły się w rzędzie, a każda z nich – nawet ta z księżycowym dołeczkiem – była piękna i wyjątkowa.

Mama położyła kluski na talerzu. – Jesteście najwspanialsze – powiedziała. Kluseczka Złocista poczuła się ważna, bo jej dołeczek przypominał wszystkim, że nie trzeba być idealnym, by być kochanym.

Po kolacji kluski zrobiły się senne. Każda wtuliła się w swoją miseczkę, a dołeczki zamknęły się jak oczy. – Dobranoc, kochane – szepnęła Kasia. – Śpijcie spokojnie.

Na niebie za oknem zapaliły się gwiazdy. Jedna z nich mrugała do Kluseczki Złocistej, jakby mówiła: „Jesteś wyjątkowa”. Kluski zamknęły oczy i zapadły w słodki sen, a w kuchni zapanowała cisza.