Pan Stefek i uśmiech na deser

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, przy ulicy Kasztanowej, stała przytulna kawiarenka o nazwie „Słodki Zakątek”. Pracował tam Pan Stefek, który był kelnerem z prawdziwego zdarzenia.

Pan Stefek każdego dnia zakładał białą koszulę, czarną muchę i lśniące buty. W ręku trzymał tacę, a na twarzy miał zawsze pogodny uśmiech. Lubił swoją pracę, bo mógł sprawiać radość innym.

Pewnego słonecznego popołudnia do kawiarenki weszła mała Zosia z babcią. Zosia rozejrzała się wokół i szepnęła do babci: – Chciałabym coś wyjątkowego.

Pan Stefek usłyszał te słowa. Pochylił się nad stolikiem i zapytał: – A może dla małej księżniczki deser z truskawką i bitą śmietaną? Zosia uśmiechnęła się szeroko i skinęła głową.

Pan Stefek pobiegł do kuchni. Wybrał najświeższe truskawki, ułożył je w kształt serca na talerzyku, a na wierzchu położył puszystą bitą śmietanę. Dodał jeszcze listek mięty dla ozdoby.

Kiedy postawił deser przed Zosią, dziewczynka klasnęła w dłonie. – Dziękuję, Panie Stefku! – zawołała. Babcia też się uśmiechnęła, a Pan Stefek poczuł, że jego serce robi się ciepłe i radosne.

Inni goście też patrzyli z uśmiechem. Pan Stefek obsłużył wszystkich z taką samą uwagą i życzliwością. Każdy dostał to, na co miał ochotę, a w kawiarence unosił się zapach świeżej kawy i ciastek.

Gdy zapadł zmierzch, Pan Stefek posprzątał stoliki, zgasił światło i zamknął drzwi. Wrócił do domu zmęczony, ale szczęśliwy. Usiadł w fotelu, zamknął oczy i pomyślał o uśmiechniętej Zosi.

Nad miasteczkiem pojawiły się gwiazdy. Pan Stefek spojrzał w niebo, ziewnął i szepnął: – Dobranoc, mała kawiarenko. Dobranoc, uśmiechy. I zasnął spokojnie, śniąc o słodkich deserach i ciepłych sercach.