Kajak Kuba i spokojna rzeka

— Bajka do czytania —

Nad małą rzeką, wśród zielonych traw, mieszkał mały kajak o imieniu Kuba. Był czerwony i błyszczący jak wiśnia. Każdego ranka budził się z myślą: popłynę daleko!

Kiedy słońce wstało, Kuba zsunął się z brzegu do wody. Plask! Woda musnęła go delikatnie. „Dziś popłynę aż za wielki zakręt” – powiedział z uśmiechem.

Płynął powoli, a woda szeptała mu piosenki. Nagle nad rzeką pojawiła się ważka Felicja. „Kuba, dokąd płyniesz?” – zapytała. „Szukam przygód!” – odpowiedział Kuba.

Felicja poleciała obok. „A widziałeś trochę dalej starą wierzbę? Ona uwielbia opowiadać historie.” Kuba zaciekawiony popłynął dalej. Woda stała się cichsza, a słońce grzało przyjemnie.

Za zakrętem zobaczył wierzbę. Jej gałęzie zwisały jak zielone warkocze. „Witaj, mały kajaku” – szepnęła wierzba. „Jesteś zmęczony? Może odpoczniesz koło mnie?”

Kuba poczuł, że rzeczywiście jest już trochę zmęczony. Zatrzymał się przy brzegu. Wierzba opowiadała mu o gwiazdach, które lubią patrzeć w rzekę. Kuba słuchał i słuchał...

Nadpłynęła mała rybka Złotka. „Kuba, jesteś dzielny, że tak daleko dopłynąłeś. Ale teraz czas wracać do domu, bo zbliża się wieczór.” Kuba kiwnął dziobem i powoli zawrócił.

Płynął z powrotem przy świetle zachodzącego słońca. Woda była gładka jak lustro. Kuba czuł się szczęśliwy i spokojny. Gdy dotarł na swoje miejsce, zrobiło się ciemno i ciepło.

Kuba zamknął oczy. Nad nim świeciły gwiazdy, a rzeka nuciła kojącą melodię. „Dobranoc, mały kajaku” – szepnął wiatr. I Kuba zasnął, wtulony w brzeg, śniąc o cichych falach.