Huśtawka Tofika

— Bajka do czytania —

Mały króliczek Tofik mieszkał w lesie z mamą i tatą. Każdego dnia biegł do swojej ulubionej huśtawki przy starej jabłoni.

Huśtał się wysoko, aż jego uszy dotykały gałęzi. Mama patrzyła na niego z uśmiechem. – Uważaj, synku, ale baw się dobrze! – mówiła. Tofik chciał huśtać się jeszcze wyżej, żeby zobaczyć wszystko z góry.

Pewnego popołudnia huśtał się tak mocno, że prawie dotknął chmur. Zobaczył małe gwiazdy na niebie, choć było jeszcze jasno. Był bardzo szczęśliwy, ale też trochę zmęczony.

Kiedy zsiadł z huśtawki, mama przytuliła go i powiedziała: – Widzisz, Tofiku, nie musisz huśtać się najwyżej, żeby cieszyć się zabawą. Ważne, że czujesz wiatr i słyszysz śmiech.

Tofik zastanowił się. Następnego dnia huśtał się wolniej. Patrzył na motyle, słuchał śpiewu ptaków i czuł zapach kwiatów. Było mu bardzo miło.

Wieczorem, po pysznej kolacji, mama poszła z Tofikiem do łóżka. Owinęła go w kocyk i opowiedziała o gwiazdach, które widział z huśtawki. – Każda gwiazda to mały uśmiech – szepnęła.

Tofik zamknął oczy. Wyobraził sobie, że huśta się na srebrnym księżycu, a wokół tańczą iskierki. W lesie zapanowała cisza. Tofik westchnął spokojnie i zasnął.