Bajka o małym rysowniku i zaczarowanym ekranie

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym domku na skraju miasta mieszkał Miłek. Miłek miał trzy latka i bardzo lubił rysować na swoim małym tablecie. Jego paluszek przesuwał się po gładkim ekranie, a na ekranie pojawiały się niebieskie smoki, żółte słońca i czerwone domki.

Pewnego wieczoru, gdy Księżyc już wszedł na niebo, Miłek położył się spać. Ale jego tablet pozostał włączony. I wtedy – o dziwo! – z ekranu wyskoczyła mała, zielona kropka. Kropka skakała po poduszce i szeptała: – Miłku, obudź się! Twoje rysunki chcą iść na spacer!

Miłek przecierał oczy i patrzył jak zielona kropka rośnie, zmienia się w małego smoka. Smok miał skrzydła z chmurki i ogon z tęczy. – Jestem Rysiunio – powiedział smok. – Ty nas narysowałeś, a teraz chodź, pokażę ci, gdzie mieszkają twoje inne rysunki.

Miłek wziął głęboki oddech i dotknął ekranu. Nagle cały pokój wypełnił się kolorami. Na ścianie pojawił się dom z czerwonej kredki, a na suficie słońce z żółtej farby. Wszystkie rysunki śpiewały cichutko piosenkę o przyjaźni.

Potem przybiegła Lilka – to była myszka, którą Miłek narysował wczoraj. – Chodź, narysuj coś nowego! – pisnęła Lilka. Miłek wziął swój magiczny paluszek i na ekranie narysował fioletowe drzewo. Drzewo zaczęło rosnąć i z gałęzi spadły kropelki soku z jagód.

Wszystkie rysunki tańczyły wokół Miłka. Rysiunio powiedział: – Ty jesteś prawdziwym grafikiem, mały przyjacielu. Grafik to ktoś, kto tworzy piękne obrazy z myśli i marzeń. A potem te obrazy cieszą innych ludzi.

Miłek uśmiechnął się i narysował jeszcze gwiazdkę. Gwiazdka zatrzymała się nad jego łóżkiem i świeciła ciepłym światłem. – Teraz pora spać – zaszumiała Lilka. Wszystkie rysunki powoli wracały na ekran, machały na pożegnanie i układały się do snu.

Miłek zamknął oczy, a kolorowe obrazki tańczyły pod jego powiekami. Słyszał jeszcze cichutki śpiew Rysiunia: – Dobranoc, mały grafiku. Jutro narysujesz nowe cuda. A potem zapadła cisza, tylko gwiazdy mrugały na niebie jak małe piksele.