Kicuś i przygoda z gaszeniem światła

— Bajka do czytania —

Mały kotek Kicuś bawił się w swoim pokoju z pluszową myszką. Był bardzo wesoły i skakał po podłodze, ale mama zawołała: – Kiciusiu, pora spać! Musimy zgasić światło. Kicuś przestał się bawić i spojrzał na sufit. Nie lubił, gdy światło gasło – wtedy w pokoju robiło się ciemno.

– Mamo, nie gaś światła! – poprosił Kicuś. – Boję się ciemności. Mama uśmiechnęła się ciepło i przytuliła go. – Kochanie, ciemność wcale nie jest straszna. Chcesz zobaczyć coś magicznego? Kicuś skinął głową i czekał.

Mama wyciągnęła z szuflady mały, błyszczący wisiorek. Był okrągły i lśnił delikatnie, jakby miał w sobie małe gwiazdki. – To wisiorek Odwagi – powiedziała mama. – Załóż go, a on pomoże ci być dzielnym, gdy zgasimy światło.

Kicuś zawiesił wisiorek na szyi. Poczuł, jak grzeje go lekko. – A teraz – szepnęła mama – naciśnij włącznik razem ze mną. Kicuś położył łapkę na włączniku, a mama położyła swoją dłoń. Razem pstryk – i światło zgasło.

W pokoju zrobiło się ciemno, ale zaraz na suficie pojawiły się małe, migoczące iskierki. Tańczyły jak maleńkie gwiazdy. Kicuś otworzył szeroko oczy. – To wisiorek… sprawia, że ciemność jest piękna! – zawołał cicho.

Mama usiadła obok i zaczęła nucić kołysankę. Iskierki tańczyły w rytm melodii. Kicuś położył głowę na poduszce i patrzył na nie. Nie bał się już wcale. Czuł się bezpiecznie i ciepło, jakby wisiorek przytulał go od środka.

– Dobranoc, Kiciusiu – szepnęła mama i pogłaskała go po futerku. – Ciemność to czas na odpoczynek i sny. Kicuś zamknął oczy. Iskierki powoli gasły, a w ich miejscu pojawiły się obrazy z bajki – kolorowe łąki i przyjaciele, z którymi biegał w snach.

Za oknem świeciły prawdziwe gwiazdy. Nastała cisza. Kicuś oddychał równo i spokojnie. Wisiorek świecił słabo, jak mały nocnik. I tak kotek zasnął głęboko, wiedząc, że gaszenie światła to początek najpiękniejszych przygód we śnie.