Bajka o małym fizyku Antosiu

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju łąki mieszkał mały fizyk o imieniu Antoś. Każdego dnia odkrywał coś nowego – lubił patrzeć, jak słońce tańczy po ścianach i jak cień za nim podąża.

Pewnego popołudnia Antoś wziął szklankę z wodą i postawił ją na parapecie. Nagle na ścianie pojawiła się kolorowa tęcza! Czerwony, pomarańczowy, żółty – wszystkie kolory tańczyły wesoło. „Hurra, zrobiłem tęczę!” – zawołał Antoś.

Pobiegł do swoich przyjaciół, Zosi i Krzysia, którzy skakali na skakance. „Popatrzcie, co odkryłem!” – powiedział, trzymając szklankę. Ale Zosia i Krzyś byli zbyt zajęci zabawą. „Później, Antosiu. Teraz skaczemy!” – odkrzyknęli.

Antoś posmutniał. Wziął dwa małe magnesy i zaczął się nimi bawić sam. Jeden magnes przyciągał drugi, a potem odpychał go, jakby się kłócił. Antoś próbował, ale bez towarzystwa nie było tak fajnie.

Wrócił do Zosi i Krzysia. Tym razem pokazał im, jak magnes przyciąga mały gwóźdź. „Ojej, jak to działa?” – zapytał Krzyś. Antoś wzruszył ramionami. „Nie wiem, ale to magiczne!” – odparł. Zosia i Krzyś zaciekawili się i zaczęli próbować sami.

Razem przyciągali łyżeczkę, spinacz i guzik. Śmiali się, gdy magnes podskakiwał. Antoś poczuł, że dzielenie się radością z odkryć jest o wiele przyjemniejsze niż samotne eksperymentowanie.

Gdy słońce schowało się za łąkę, Antoś położył się do łóżka. Przez okno widział migoczące gwiazdy. Jedna z nich mrugała do niego jak stary przyjaciel. „Dobranoc, mały fizyku” – szepnął cicho wiatr. Antoś uśmiechnął się i zasnął spokojnie, śniąc o jutrzejszych odkryciach.