Królik Tup – fitness coach

— Bajka do czytania —

W małym lesie, gdzie słońce tańczyło między drzewami, mieszkał królik o imieniu Tup. Tup był fitness coachem – uczył wszystkie zwierzątka, jak zdrowo i wesoło się ruszać. Miał miękkie futerko i długie uszy, które podskakiwały, gdy sam ćwiczył.

Każdego ranka Tup rozkładał kolorową matę na polanie i wołał: „Hop, hop, czas na poranną gimnastykę!”. Na polanę przychodziły wiewiórki, sarenki i małe ptaszki. Wszyscy chętnie skakali i machali łapkami.

Tylko miś Borys nie chciał ćwiczyć. „Jestem za leniwy” – mruczał, leżąc pod drzewem. „Ruch jest nudny”. Tup podszedł do niego z uśmiechem. „A może spróbujesz inaczej? Fitness to nie tylko podnoszenie ciężarów – to też taniec i zabawa!”.

Tup włączył cichą muzykę z leśnego głośnika (to był zaczarowany kwiatek). „Zatańcz ze mną, Borysie. Najpierw kręcimy głową, potem machamy łapkami”. Borys niechętnie uniósł się na cztery łapy i zaczął kiwać się w rytm.

Wkrótce dołączyły inne zwierzęta. Wiewiórki skakały jak piłeczki, ptaszki trzepotały skrzydłami, a sarenki robiły długie wykroki. Borys poczuł, że robi mu się ciepło i wesoło. „To nie jest nudne! To jest fajne!” – zawołał zaskoczony.

Tup zaproponował zabawę w „leśne przeszkody”. Przeskakiwali przez patyki, czołgali się pod gałęziami i robili fikołki na miękkiej trawie. Borys śmiał się głośno, gdy udało mu się przeturlać przez pagórek.

Po wszystkich ćwiczeniach zwierzęta usiadły w kręgu, zmęczone i szczęśliwe. Tup powiedział: „Widzicie? Ruch to radość, a nie przymus. Każdy może znaleźć coś dla siebie”. Borys przytulił się do mamy niedźwiedzicy i westchnął: „Jutro też będę ćwiczył!”.

Nadszedł wieczór. Księżyc wszedł nad las, a gwiazdy zaczęły mrugać do zwierzątek. Tup zwinął matę i powiedział cicho: „Dobranoc, przyjaciele. Śpijcie spokojnie, bo wasze mięśnie są silne, a serca wesołe”. Borys zamknął oczy i uśmiechnął się przez sen.