Bajka o elfach dla 3-latka

— Bajka do czytania —

W zaczarowanym lesie, gdzie liście szeptały srebrzyście, mieszkał mały elf o imieniu Lisek. Miał zielone buciki i czapkę z dzwoneczkiem, który cichutko brzęczał przy każdym kroku.

Lisek był najmłodszym elfem w wiosce. Każdego ranka patrzył, jak starsze elfy fruwają między drzewami, zostawiając za sobą iskierki światła. Bardzo chciał latać tak jak one.

Pewnego dnia Lisek postanowił spróbować. Rozłożył ręce, podskoczył... i wylądował miękko w krzaku malin. – To nic – powiedział, otrzepując spodenki.

Przybiegła do niego przyjaciółka, mała chmurka Puch. Była puszysta i ciepła jak watka. – Lisek, a może byśmy poćwiczyli razem? – zapytała.

Chmurka uniosła się lekko nad ziemię, a Lisek złapał jej mięciutki brzeg. Razem unieśli się w górę, nad polne kwiaty i kolorowe grzybki. Lisek poczuł, jak wiatr łaskocze go w nos.

Latali nad strumykiem, gdzie rybki robiły fikołki. Lisek śmiał się głośno, a dzwoneczek na czapce dzwonił wesoło. – Umiem latać! – krzyknął szczęśliwy.

Gdy słońce zaczęło chować się za chmurkami, Lisek i Puch usiedli na miękkim mchu. – Dziękuję, Puch – szepnął Lisek. – Każdy ma swoje tempo, ale z przyjacielem wszystko jest łatwiejsze – odpowiedziała chmurka.

Lisek wrócił do swojego domku z dyni. Położył się w łóżeczku z listków, a dzwoneczek cichutko zagrał mu kołysankę. Zamknął oczy, a nad nim tańczyły gwiazdy. Dobranoc, Lisek, dobranoc.

Morał z tej bajki jest taki, że nie trzeba umieć wszystkiego od razu. Czasem wystarczy poprosić o pomoc przyjaciela, a nauka staje się przygodą.

Co pomogło Liskowi nauczyć się latać?

Dlaczego Lisek był smutny na początku?

Kto był przyjacielem Liska?