Deszczowy dzień w lesie

— Bajka do czytania —

W małym lesie, gdzie rosły wysokie sosny i pachnące krzaczki, mieszkał mały zajączek imieniem Pusz. Miał miękkie, szare futerko i długie, czujne uszy. Pusz nie lubił deszczu. Gdy tylko zaczynało padać, chował się do swojej norki, zamykał oczy i zakrywał uszy, bo bał się, że zmoknie i będzie mu zimno.

Pewnego dnia deszcz zaczął padać, a Pusz usłyszał dziwny, ale przyjemny dźwięk. Krople deszczu tańczyły na liściach, tworząc muzykę: kap, kap, kap. Zaciekawiony wyjrzał z norki i zobaczył, jak drzewa i kwiaty kąpią się w deszczu, a liście lśnią.

Spostrzegł, że każda kropla tworzy małe, drgające kółka w kałuży. W jednej z kałuż odbijało się niebo, chmury i gałęzie sosen. To było piękne jak obrazek. Pusz pomyślał, że deszcz może być ładny, a nie tylko straszny.

Wtedy przybiegła wiewiórka Kiki, cała mokra, ale uśmiechnięta. "Chodź, pobawimy się w deszczu!" – zawołała, machając puszystym ogonkiem. Pusz nieśmiało wyszedł na zewnątrz, stawiając ostrożnie łapki na mokrej trawie.

Skakał po kałużach, a krople muskały jego futerko, łaskocząc go. Razem z Kiki tupali w kałużach, tworząc głośny plusk i fontanny wody. Kałuże błyszczały jak lustra. Było radośnie i zabawnie.

Dołączył do nich mały ptaszek, który schował się pod liściem, ale śpiewał wesoło. Wszyscy razem cieszyli się deszczem – skakali, tupali i pluskali. Kiedy deszcz przestał padać, na niebie pojawiła się tęcza – czerwona, pomarańczowa, żółta, zielona i niebieska.

Wieczorem Pusz wrócił do norki, zmęczony, ale bardzo szczęśliwy. Mama otuliła go ciepłym kocykiem i powiedziała cicho: "Słuchaj, jak deszcz cichutko szumi za oknem – to kołysanka dla ciebie." Pusz zamknął oczy i zasnął, marząc o kolorowych kroplach i tęczy. W lesie zapanowała spokojna cisza, a gwiazdy zaczęły migotać.