Bajka o deszczu dla 2-latka

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie drzewa rosły wysoko, mieszkał mały zajączek o imieniu Tofik. Tofik miał miękkie, szare futerko i długie uszy, które lubił nastawiać na wszystkie dźwięki. Pewnego dnia z nieba zaczęły spadać krople deszczu.

Tofik wyjrzał z norki i zmarszczył nosek. „O nie, deszcz!” – szepnął. Ukrył się głębiej, bo nie lubił, gdy krople łaskotały go po nosie. Siedział cichutko i słuchał, jak deszcz tańczy na liściach.

Nagle zobaczył wiewiórkę Kasię, która skakała po gałęziach. „Chodź, Tofiku! Deszcz jest fajny!” – zawołała. Tofik pokręcił głową. „Nie, wolę suchą norkę” – odpowiedział.

Kasia nie dawała za wygraną. „Zobacz, jak ładnie pachnie las po deszczu. A krople tworzą małe kałuże – można w nich skakać!” Tofik wyjrzał ostrożnie. Rzeczywiście, powietrze pachniało świeżością.

W końcu Tofik wystawił łapkę. Kropla spadła mu na futerko – była chłodna i przyjemna. Uśmiechnął się. „Może spróbuję?” – pomyślał. Wyskoczył z norki i pobiegł do kałuży.

Skakał w kałuży, a woda rozpryskiwała się na wszystkie strony. Kasia śmiała się razem z nim. Deszcz szumiał cicho, a liście tańczyły w rytm kropli. Tofik poczuł, że deszcz wcale nie jest straszny.

Po chwili deszcz zaczął ustawać. Zza chmur wyjrzało słońce, a na niebie pojawiła się tęcza. Tofik spojrzał na mokre futerko i uśmiechnął się. „Deszcz jest naprawdę fajny” – powiedział do Kasi.

Wieczorem Tofik wrócił do swojej norki. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Położył się na miękkim mchu, a krople deszczu cicho bębniły o dach. Zamknął oczy i zasnął, słysząc szum lasu. Dobranoc, Tofiku. Dobranoc, deszczu.