Bajka o chlebie żytnim

— Bajka do czytania —

W ciepłej piekarni na drewnianej półce leżał mały bochenek chleba żytniego. Nazywał się Żytek i był cały rumiany, pachnący i miękki.

Żytek lubił, gdy ludzie wchodzili do piekarni i uśmiechali się do niego. Ale czasem czuł się smutny, bo myślał, że inne pieczywo jest ważniejsze. Bułki były okrągłe i złociste, a rogaliki miały śmieszne kształty. Żytek zastanawiał się, czy ktoś w ogóle zechce go zjeść.

Pewnego dnia do piekarni przyszła mała dziewczynka z mamą. Dziewczynka wskazała na Żytka i powiedziała: 'Mamusiu, ten chlebek pachnie tak ładnie! Czy możemy go kupić?' Mama uśmiechnęła się i wzięła Żytka do koszyka. Żytek poczuł się bardzo szczęśliwy.

W domu dziewczynka pokroiła go na kromki i posmarowała masłem. Każda kromka była pyszna i sycąca. Dziewczynka jadła z apetytem, a Żytek wiedział, że robi coś dobrego.

Wieczorem, gdy dziewczynka kładła się spać, pomyślała o Żytku. 'Dziękuję ci, mały chlebku, że byłeś taki smaczny' – szepnęła. Żytek usłyszał to w myślach i poczuł ciepło w swoim ziarnistym sercu. Zrozumiał, że nie trzeba być najładniejszym, żeby być kochanym.

Tej nocy Żytek śnił o polu pełnym żyta, które kołysało się na wietrze. Nad polem świeciły gwiazdy, a księżyc oświetlał złote kłosy. Było cicho i spokojnie. Żytek wiedział, że jego misja się spełniła – nakarmił kogoś i sprawił radość.

I tak każdego dnia nowy bochenek chleba żytniego trafia do czyjegoś domu, by stać się częścią rodzinnego posiłku. A gdy zapada noc, wszystkie bochenki na świecie śnią o ciepłym piecu i uśmiechach dzieci.

Dobranoc, Żytku. Dobranoc, mały chlebku. Niech gwiazdy świecą nad twoim polem żyta, a sen będzie słodki jak miód.