Bajka o budzeniu się małego misia

— Bajka do czytania —

Mały miś Miś obudził się w swojej przytulnej norce. Przetarł oczy łapką i ziewnął głośno: Oooaa! Na zewnątrz świeciło słońce, a ptaki śpiewały wesoło. Miś uśmiechnął się – to był początek nowego dnia, pełnego przygód.

Miś przeciągnął się powoli, najpierw jedną łapkę, potem drugą. Potem usiadł na swoim miękkim łóżku i rozejrzał się dookoła. Wszystko było ciepłe i znajome – kocyk, poduszka, a na parapecie stał mały kubek z wodą.

Mama miś zapukała do norki i powiedziała: – Miśku, czas na śniadanie! Miś wstał i pobiegł do kuchni. Tam czekała na niego miska pełna miodowych płatków i kubek ciepłego mleka. Jadł powoli, myśląc o tym, co dziś zrobi.

Po śniadaniu Miś poszedł na łąkę spotkać przyjaciół. Po drodze mijał kwiaty, które właśnie otwierały swoje płatki. Jeden mały kwiatuszek powiedział: – Dzień dobry, Misiu! Miś odpowiedział: – Dzień dobry, też się budzisz?

Na łące czekał zajączek Skoczek i wiewiórka Kitka. Bawili się w chowanego, skakali przez kałuże i zbierali szyszki. Miś śmiał się głośno, bo słońce grzało przyjemnie, a na niebie płynęły białe obłoczki.

Po południu Miś wrócił do norki zmęczony i szczęśliwy. Mama umyła mu łapki i podała kolację – pyszne jagodowe placuszki. Miś zjadł ostatni kęs i poczuł, że oczy robią mu się ciężkie.

Wieczorem Miś włożył piżamę w misie, umył zęby i wdrapał się do łóżka. Mama okryła go kocykiem i pogłaskała po głowie. Miś spojrzał przez okno i zobaczył na niebie pierwszą gwiazdkę. Zamknął oczy i wyszeptał: – Dobranoc, świecie.

Gwiazdy mrugały do niego z wysoka, a księżyc kołysał go do snu. Miś oddychał spokojnie, coraz wolniej. W norce zrobiło się cicho i ciepło. Dobranoc, misiu. Dobranoc, wszystkim małym śpioszkom.