Bajka o piłce, która lubiła uciekać

— Bajka do czytania —

Mały Kacperek dostał od taty piłkę. Była czerwona, okrągła i bardzo szybka. Ledwo Kacperek położył ją na podłodze, a piłka już potoczyła się w stronę drzwi. "Hej, czekaj!" zawołał Kacperek i pobiegł za nią.

Piłka toczyła się przez korytarz, a Kacperek biegł, ile sił w nogach. Jego bose stópki tupały wesoło po drewnianej podłodze. Piłka skręciła w lewo, potem w prawo, a Kacperek za nią. Śmiał się głośno, bo gonienie piłki było świetną zabawą.

Nagle piłka wtoczyła się do kuchni i schowała pod stołem. Kacperek przykucnął, wyciągnął rączkę i powiedział: "Mam cię!" Ale piłka wymknęła się i potoczyła dalej, aż do salonu. Kacperek westchnął i znów pobiegł.

W salonie piłka okrążyła kanapę, przeturlała się po dywanie i zatrzymała przy oknie. Kacperek był już trochę zmęczony. Usiadł na podłodze, a piłka leżała obok niego nieruchomo. "Dlaczego ciągle uciekasz?" zapytał Kacperek.

Piłka nie odpowiedziała, ale Kacperek pomyślał, że może piłka po prostu lubi biegać. "Ja też lubię biegać" szepnął. "Ale czasem trzeba odpocząć." Położył się na dywanie, a piłka potoczyła się bliżej i przytuliła do jego boku.

Kacperek zamknął oczy i poczuł, jak dywan jest miękki. Piłka leżała spokojnie, jakby też była zmęczona. W pokoju zrobiło się cicho. Słychać było tylko tykanie zegara i oddech Kacperka.

Mama weszła do salonu i uśmiechnęła się. "Czas na kąpiel i dobranoc" powiedziała cicho. Kacperek wziął piłkę w ręce i zaniósł ją do swojego pokoju. Położył ją na poduszce obok siebie.

Gwiazdy za oknem mrugały do Kacperka. Piłka leżała grzecznie, nie uciekała już nigdzie. Kacperek westchnął szczęśliwie i szepnął: "Dobranoc, piłeczko." I zasnął spokojnie, tuląc czerwoną piłkę.