Batman i Bane: Nocna gwiazdka

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku, w domku na skraju parku, mieszkał Batman. Jego peleryna lśniła w blasku księżyca, a na głowie miał miękką opaskę z uszami. Każdej nocy wyruszał na spacer, by sprawdzić, czy wszystkie sowy już śpią.

Pewnej nocy Batman usłyszał cichy płacz. To nie była sowa ani wiewiórka. Za wielkim kamieniem siedział Bane, wysoki i silny, ale smutny. „Bracie, czemu płaczesz?” zapytał Batman. „Zgubiłem swoją małą gwiazdkę” – szepnął Bane ocierając łzę.

Batman wziął Bane’a za rękę i razem poszli szukać. Szli przez łąkę pełną świecących robaczków, a potem przez strumień, w którym pływały złote rybki. „Może gwiazdka spadła na dno?” zastanawiał się Batman. Ale Bane bał się zamoczyć swój garnitur.

„Mam pomysł” – powiedział Batman. „Jesteś silny, a ja mały. Ty możesz podnieść ten ciężki kamień, a ja zajrzę pod niego”. Bane uśmiechnął się i z łatwością odsunął głaz. Pod spodem nie było gwiazdki, tylko kamyczek w kształcie serca.

„Gwiazdki nie ma, ale znaleźliśmy przyjaciela!” zawołał Batman. Bane wziął kamyczek i schował do kieszeni. Nagle zobaczyli coś błyszczącego wysoko na gałęzi. To była mała gwiazdka! Utknęła między liśćmi i migotała nieśmiało.

Bane podszedł do drzewa i wyciągnął ramię. Był tak wysoki, że bez problemu chwycił gwiazdkę. „Dziękuję, bracie Batmanie” – powiedział. „Bez ciebie bym sobie nie poradził”. Batman uścisnął wielką dłoń Bane’a i oboje poczuli ciepło w sercach.

Wrócili do domku Batmana. Bane postawił gwiazdkę na parapecie, a ona świeciła delikatnym światłem. „Teraz już nigdy więcej się nie zgubię” – mruknął Bane sennie. „I zawsze będziemy obok siebie” – odpowiedział Batman, kładąc głowę na poduszce.

Ich oddechy zrównały się z cichym tykaniem zegara. Gwiazdka na parapecie migotała jak zaproszenie do snu. Za oknem księżyc uśmiechał się szeroko, a małe sowy nuciły kołysankę. Dobranoc, Batmanie. Dobranoc, Bane. Śpijcie spokojnie.