Bajka o barberze, który czesał strachy

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym miasteczku, w domku z różowymi okiennicami mieszkał pan Bąbel – najlepszy barber pod słońcem. Miał on magiczne nożyczki, które nie tylko strzygły, ale też delikatnie głaskały i śpiewały cichutkie melodie.

Każdego ranka do salonu pana Bąbla przychodziły zwierzęta i dzieci. Królik Tofik siadał na wysokim krześle i czekał, aż pan Bąbel wyczaruje mu miękką grzywkę. „Jesteś dzisiaj bardzo dzielny” – mówił barber, a Tofik uśmiechał się od ucha do ucha.

Pewnego dnia do drzwi zapukał mały jeżyk o imieniu Kolczatek. Miał nastroszone kolce i smutne oczka. „Boję się strzyżenia” – wyszeptał cichutko. Pan Bąbel pochylił się nad nim i powiedział: „W moim salonie nikt się nie boi. Zobaczysz, będzie przyjemnie.”

Pan Bąbel wziął swoje magiczne nożyczki – były srebrne i błyszczały jak gwiazdy. Zaczął powoli czesać kolce jeżyka. Zamiast ciąć, nożyczki nuciły kołysankę. „Czy to nie boli?” – zapytał Kolczatek. „To tylko delikatny wietrzyk” – odparł barber z uśmiechem.

Kolce Kolczatka stawały się coraz bardziej miękkie i lśniące. Pan Bąbel uformował z nich śliczną fryzurę – wyglądała jak mały las pełen jagód. „Teraz jesteś najpiękniejszym jeżykiem w całym lesie” – pochwalił barber.

Kolczatek spojrzał w lustro i aż podskoczył z radości. Jego kolce nie były już potargane ani straszne, tylko gładkie i delikatne. „Już nie boję się strzyżenia!” – zawołał i przytulił pana Bąbla (bardzo ostrożnie, żeby nie ukłuć).

Od tamtego dnia Kolczatek przychodził do salonu co tydzień. Siadał na krześle i z zamkniętymi oczami słuchał śpiewu nożyczek. Pan Bąbel zawsze mówił: „Najważniejsze, żebyś czuł się bezpiecznie.”

Słońce powoli zachodziło za łąkę. Pan Bąbel zamknął salon i poszedł do ogrodu. Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. A w swoim małym gniazdku, pod pierzynką z liści, Kolczatek przytulał swoją nową fryzurę i szeptał: „Dobranoc, panie Bąblu. Dobranoc, gwiazdy.”

Wszystkie gwiazdy mrugały do niego, a księżyc kołysał go do snu. I tak każdego wieczoru mały jeżyk zasypiał spokojnie, wiedząc, że jutro też może być piękne. Bo czasem wystarczy odrobina odwagi i dobry przyjaciel, by pokonać strach.