Bajka o bananie dla dzieci

— Bajka do czytania —

W małej kuchni, na żółtym talerzyku, leżał sobie Bananek. Był krzywy, żółty i bardzo ciekawy świata.

Bananek rozglądał się wokół. Obok leżało czerwone Jabłuszko, a dalej soczysta Pomarańcza. Wszyscy mieli już swoje opowieści. Jabłuszko lubiło chrupać, Pomarańcza pachnieć, a Bananek wciąż nie wiedział, co potrafi.

– Mamo, dlaczego jestem bananem? – zapytał cichutko. Mama Bananów, która stała w koszyku, uśmiechnęła się ciepło: – Jesteś po to, żebyś dał komuś słodki uśmiech i dużo witaminek.

Bananek westchnął. Chciał spróbować własnego smaku. Podskoczył lekko i stoczył się z talerzyka na podłogę. – Hop! – zawołał i poturlał się pod szafkę.

Tam spotkał małą fasolkę w zielonej sukience. – Hej, dokąd się wybierasz? – zapytała Fasolka. – Chcę wiedzieć, jak smakuję – odpowiedział Bananek. – To proste – zaśmiała się Fasolka – kiedy ktoś cię zje, powie ci, czy jesteś słodki. A ja wiem, że banany są słodkie!

Bananek zaczął się zastanawiać. Nagle do kuchni weszła mała Kasia. Zobaczyła bananka na podłodze. – O, malutki bananek! – ucieszyła się. Delikatnie go podniosła i obierała. Bananek poczuł, jak miło jest być w czyichś rękach.

Kasia ugryzła kawałek i uśmiechnęła się szeroko. – Mniam! Taki słodki! – powiedziała. Bananek poczuł, że spełnił swoje zadanie. Dał radość i zdrowie. A wieczorem, gdy Kasia kładła się spać, obok łóżka stał talerzyk z resztką bananka, który patrzył na gwiazdy za oknem.

Bananek zamknął swoje małe oczka i pomyślał: „Bycie bananem to najlepsza rzecz na świecie”. A nad domem świecił księżyc i migotały gwiazdy. Dobranoc, Bananku. Dobranoc, Kasiu.