Bajka o Ferrari dla dzieci

— Bajka do czytania —

Małe czerwone Ferrari o imieniu Cziruś stało w garażu i patrzyło na światła ulic. Był wieczór, a Cziruś miał za sobą długi dzień pełen zabawy.

Rano Cziruś obudził się z radosnym trrrrrrrum! – kochało ścigać się z wiatrem. Przez cały dzień pędziło po podjeździe, skręcało wokół krzaków i robiło zawrotne ósemki na placu.

Po południu spotkało ciężarówkę Barnabę. „Hop, hop, Cziruś! Gdzie tak pędzisz?” – zapytał Barnaba. „Bawię się! Ścigam się z chmurami!” – odpowiedziało Ferrari i pomknęło dalej. Ale po chwili jego silnik zaczął cichutko mruczeć, a koła poruszać się wolniej.

Cziruś zatrzymało się przy polnym kwiatku. „Dlaczego jestem taki zmęczony?” – pomyślało. Kwiatek szepnął: „Nawet najszybsze auto musi czasem odpocząć, by błyszczeć jutro.”

Cziruś rozejrzało się – słońce chowało się za domami, a niebo robiło się granatowe. „Może kwiatek ma rację” – westchnęło i powoli potoczyło się z powrotem do garażu.

W garażu było cicho i ciepło. Cziruś wjechało na swoje miękkie legowisko i wyłączyło silnik. Zamknęło reflektory i poczuło, jak przyjemnie jest być nieruchomym.

Przez okno garażu zobaczyło pierwszą gwiazdkę. „Dobranoc, gwiazdo” – wyszeptało Ferrari. Jego opony stały się zupełnie nieruchome, a nadwozie delikatnie się rozgrzało od snu.

Obok niego, ciężarówka Barnaba już chrapała. A Cziruś uśmiechnęło się do siebie i pomyślało: „Jutro znów będę szybkie, ale teraz – czas na spokojny sen.” I zasnęło, słysząc tylko szum wiatru za oknem.